NORAH (TEEFJE / °2016)

Norah zagen we voor de eerste keer verschijnen op Facebook toen haar baasje via een herplaatsingsgroep om hulp vroeg. De boodschap luidde:

“Gezocht! Herplaatsing plek voor onze Norah. Door gezinsveranderingen en een opleiding die ik mag gaan volgen, zijn we steeds minder thuis en dit is aan Norah te merken, ze lijkt eenzaam! Norah is twee jaar, goed verzorgd, gesteriliseerd en ze heeft alle inentingen gehad. Ze wil het liefst de hele dag in de buurt van haar baasje zijn om te waken. Ze is geen allemansvriend (gezinnen met kinderen adviseer ik niet aan!) Ze is onwijs eigenwijs, maar ook speels. Ze kan leuk met de meeste honden, ze vindt het heerlijk om achter ze aan te rennen! Graag hoor ik van je als je denkt een fijne plek te kunnen bieden aan deze lieve, zachtaardige hond.”

We sturen een berichtje, en krijgen bijna onmiddellijk reactie. Eén van onze vragen is hoe Norah’s gedrag t.o.v. poezen is (bijna al onze gast- en adoptiegezinnen hebben poezen). Ook daarop krijgen we een duidelijk antwoord:

“Wij hebben geen poes maar mijn ouders wel. Norah snuffelt bij haar, maar laat haar verder met rust (hun kat staat dan ook met bolle rug en staart omhoog op de kast). Buiten rent ze vooral graag achter katten aan, zij zijn alleen altijd sneller. Ik heb haar nooit agressief zien doen naar een kat (überhaupt niet, met als enige uitzondering onze arme postbode, die krijgt altijd een goed blafsaldo als hij voor het raampje naast onze deur verschijnt 🙂 “

We duiken in ons bestand van gastgezinnen en houden daarmee uiteraard ook altijd rekening met de afstand. Om de hond een ellenlange rit te besparen, proberen we – indien mogelijk – een plaatsje te vinden bij een gezin in de buurt. En we hebben het geluk aan onze kant: chowmama Kim en haar chowkind Siomi zien zo’n logeetje wel zitten! 😉

update 5 november: De eerste dag bij gastmama Kim:

“Hé Siomi…. Kan jij mij een beetje wegwijs maken?!”
“Euh ja. Regel nr. 1: de zetel is van mij.”

update 6 november:
Norah heeft zich keurig gedragen vannacht.  Siomi en Norah hebben wel apart geslapen met traphekje tussen de deur. Siomi wil anders de hele nacht spelen :p

Brave meisjes worden beloond met een zonnige wandeling:

Kim merkt dat Norah er heel veel deugd van heeft om een vriendinnetje te hebben. Ze trekt zich heel erg op aan Siomi.

En ook kindjes zijn goedgekeurd – alleen trekt ze zich soms een beetje terug wanneer het voor haar te druk wordt.

En spelen vindt ze FAN-TAS-TISCH!

We zijn toch benieuwd of de postbode intussen al langs geweest is en, vooral, hoe Norah op hem reageert:
“Ja de postbode is al 2 x geweest. Helemaal niks aan de hand! 😁 Siomi zoekt af en toe even de rust op, Norah is nog al druk. Hahaha, en Siomi is dat niet gewend. Maar verder gaat het prima!”

update 7 november:

Sssssst…..

Kim merkte intussen ook op dat Norah niet graag alleen is. Een toekomstige adoptant heeft idealiter al een huisdier of is zelf vaak thuis.
“Was gister even alleen wandelen met Siomi, Norah liet zich niet aanlijnen. Was 15 min ofzo weg toen kwam ik thuis zat Norah volop te blaffen.
Maar zonet om boodschappen geweest en beide dames gewoon thuis is er niks aan de hand.”

En eens je haar vertrouwen hebt gewonnen, laat ze zich maar al te graag borstelen:

update 8 november:
Vandaag moest Kim gaan werken en was Norah voor de eerste keer alleen thuis. De buurvrouw liet weten dat Norah zich keurig gedragen heeft, tot de postbode voorbijkwam…. Toen liet Norah zich wel horen en moest ook de post zelf er (een beetje) aan geloven:

Norah is wel heel blij wanneer Kim thuiskomt: ze kwispelt, heeft niets in huis gedaan en heeft in huis niets kapot gemaakt.

update 9 november:
Vandaag werd de post niet aangeraakt, het traphekje daarentegen… Maar… Wie is de schuldige? Norah? of Siomi?

update 11 november:
Kim heeft een open wonde ontdekt in Norah’s hals en het valt haar ook op dat ze toch wel vaak krabt. Norah moest in elk geval nog eens naar de dierenarts, dus daar kan dan ook meteen eens naar gekeken worden.

Bij haar vorig baasje kreeg Norah brokken van Lidl en Albert Heijn. Intussen heeft gastmama Kim ook gezorgd voor de omschakeling naar kwaliteitsbrokken. Norah krijgt nu Purina brokken zonder toegevoegde stoffen en het resultaat mag er zijn: ze is van de diarree verlost! In elk geval is Norah absoluut niet kieskeurig, je mag haar alles voorschotelen 😉

Intussen heeft Kim ook gemerkt hoe Norah buitenshuis reageert op poezen: Ze werd helemaal gek en was amper te houden. Voor haar staat een kat buiten ook meteen gelijk aan jagen.

Echt alleen zijn (dus zonder andere hond) is voor Norah trouwens echt een “no go”. Dan begint ze zelfs dingen stuk te maken. Zolang er ‘iemand’ bij haar is (persoon of andere hond), is er geen enkel probleem. We zoeken dus naar een adoptiegezin waar een andere hond aanwezig is. Verder is Norah echt een lieverd en vraagt ze vaak om aandacht. Ook ‘s avonds…. legt ze zich gewoon lekker in de zetel… of op een schapenvelletje 🙂

    
Norah’s favoriete slaapplaats is echter niet in de zetel… Zij verkiest om aan de voordeur te liggen. Als haar dat ontnomen wordt, is ze erg onrustig en blijft ze rondjes lopen en blaffen.

update 12 november:
2 voorbeeldige chows bij de dierenarts. Siomi houdt haar vriendinnetje graag gezelschap!

Kim voert verslag uit:
“Norah is een gezonde hond, 23.7 kg. Heeft zich uitstekend gedragen bij de DA. Enige slechte nieuws is dat haar hele huid kapot/beschadigd is. Ze heeft overal op haar huid kleine pukkeltjes met gele kopjes, pus/ontstekingen. De plek in de hals heeft ze waarschijnlijk al tijden aan de grootte en littekens te zien. Helaas heeft ze dit kaal moeten scheren zodat het beter kan genezen. Helaas was de wonde ook open. Heb een antibiotica kuur meegekregen en zalf wat ik 3 keer daags moet smeren. En moet ik over 2 weken terug komen. Als het al beter gaat, wassen is uit de boze voor nu! De dierenarts vermoedt dat Norah’s huid niet voldoende aandacht gekregen heeft; ze heeft namelijk fikse ontstekingen. Ook bij de aanzet van haar staart zie je hoe gevoelig/kapot de huid is. Volgens mij DA is het het beste dat we niks veranderen aan haar eet patroon en leef omgeving. En kijken of de kuur en zalf zn werk gaan doen. Ze vond haar wel bijzonder lief en aanhankelijk 😊 voor een chow haha. Zelfs met het scheren bleef ze netjes zitten 😁. Dierenarts vond dat ze er verder prima uit zag. Wat betreft de oogjes: daaraan is ze geholpen. Alleen is haar linkeroog niet goed gedaan waardoor die nu “open” staat en waardoor haar oogje dus lekt. Niets ergs maar kan wel problemen veroorzaken op den duur..”

      

update 13 november:
Effe een kwartiertje spelen

En dan weer platte rust 😉

Norah’s wonde ziet er intussen gelukkig al beter uit….

update 15 november:
De wonde ziet er opnieuw een pak beter uit!


update 16 november:
Betrapt…. !

update 19 november:
Happy Norah!

update 21 november:
Norah geeft graag kusjes…. aan werkelijk iedereen!

update 22 november:
Bijna een Siamese tweeling….

update 28 november:
De wachttijd van 2 weken zit erop. Tijd om een vervolgbezoekje aan de dierenarts te brengen. Kim had ons in tussentijd ook laten weten dat ze vond dat Norah weinig plaste en wanneer ze het deed, dat ze dan veel druk zette. Voor alle zekerheid hebben we ook de dierenarts gevraagd om haar hierop te onderzoeken.
Het resultaat is positief!

Kim: “De dierenarts was erg tevreden over Norah’s wonden. Ik mag stoppen met de zalf en pillen en heb nieuwe pillen meegekregen i.v.m. de roodheid. Het blijft zo rood door jeuk denkt ze. De pukkeltjes en ontstekingen zijn allemaal weg 😁 Haar ogen heeft ze ook nog beter bekeken en er is geen operatie nodig. Het zou eventueel wel kunnen als je je er aan stoort. Maar het is niet noodzakelijk! Ook heeft ze haar urine nagekeken en een echo gemaakt van haar blaas, maar geen blaasontsteking of blaasgruis/stenen. Daar maakte de dierenarts zich verder ook geen zorgen over 😊

En ja hoor… ook Siomi ging opnieuw mee om haar vriendinnetje een hart onder de riem te steken 😉

update 23 december:
Gisteren was een belangrijke dag voor Norah! Omdat Mariska en Stefaan op zoek waren naar een speelkameraadje voor hun bouvier, Pebbles, beslisten ze om Norah een 4ever-home te bieden. Norah wordt de 2de chow des huizes, want Mariska en Stefaan zijn ook de trotse baasjes van Tosca, een chowteefje van 13,5jaar die (begrijpelijk) niet meer zo speels is. Norah en Pebbles blijken mekaar alvast te hebben goedgekeurd. Wat fijn dat Norah de feestdagen al kan vieren bij haar nieuwe baasjes  

update 1 januari 2019:
Een heus dagboek van Norah’s eerste week viel vandaag in onze mailbox. Uit de pen van Mariska…. te mooi om niet met jullie te delen.

Norah’s eerste week bij ons

Zaterdagavond 22 december 2018

“We maken in Almere kennis met deze witte fluffy beauty, maar ze is op haar hoede en vertrouwt enkel haar gastmama Kim. Haar aanraken lukt ons niet en een snoepje van ons aannemen is ook nog een brug te ver.

We hebben een harnasje mee en laten Kim dit bij Norah aandoen. We worden uitvoerig gebriefd over voeding, medicatie, … krijgen voldoende mee om de eerste dagen dit nog verder te geven en Kim vertelt over de ‘trekjes’ van Norah zoals de “liefde” voor de postbode 😉

We zijn klaar om te vertrekken en Norah springt vanzelf in onze ruime koffer. Het deken van onze andere honden ligt erin zodat Norah al wat aan hun geur kan wennen.

Het is een rit van 2 uur naar ons thuis en de ganse rit is ze heel rustig en observeert ze alles.

Om middernacht, bij volle maan, komen we thuis aan. Onze 2 honden, chow-chow Tosca en Bouvier Pebbles, zitten binnen. We laten Norah in de tuin aan de leiband alles al wat besnuffelen. En dan is het tijd voor de kennismaking. Ik laat Tosca en Pebbles buiten. Onze bouvier stormt naar buiten in al haar enthousiasme, maar stopt op tijd om Norah niet te overdonderen. Onmiddellijk is het snuffeltijd : wie ben jij witte pluizenbol ? Norah laat het allemaal op haar afkomen en is niet bang. Tosca (13,5 jaar) tolereert haar en na de eerste kennismaking vermindert haar aandacht al. Pebbles (2,5 jaar) daarentegen begint rond te crossen in de tuin en elke keer als ze mij passeert stopt ze heel even en kijkt ontzettend blij. Ze weet met haar blijdschap en enthousiasme geen blijf. Ze maakt bokkesprongen en wil me precies zeggen : “dankjewel lieve baasjes, I am so happy, wat een mooi kerstcadeau !!”

Als de rust wat terug keert, gaan we allemaal naar binnen. Oei, maar wat zijn dat nu voor vreemde linten aan de achterdeur, denkt Norah, als ze het vliegengordijn ziet hangen. Eventjes de weg vrijmaken en ze stapt rustig, alles observerend mee naar binnen.

Het is alsof ze thuiskomt. Ze verkent de keuken, living, gang, …. . De honden slapen bij ons op de kamer, dus het is tijd om een plekje te zoeken voor haar. Norah gaat mee naar de slaapkamer en Tosca slaakt letterlijk een diepe zucht ‘komt die hier nu ook liggen ? Pfff’. Uiteindelijk vindt Norah een plaatsje in de gang, net voor de slaapkamerdeur. Het licht gaat uit en we vallen allemaal in slaap. Wat een rustige nacht 🙂

Zondag 23 december 2018

Ik sta voorzichtig op, het is nog donker en wil Norah niet doen schrikken. Ze kijkt in eerste instantie wat argwanend naar mij, maar begint dan ineens al te kwispelen. Wat een mooie ochtend 🙂

Ze blijft nog op veilige afstand, maar volgt me overal.

Ik laat de 3 honden buiten en daar maakt ze haar eerste voorzichtige sprongetje naar Pebbles toe. Hmm, misschien nog wat te vroeg om te spelen.

Dan is het etenstijd en ze eet rustig haar brokjes op. Oh ja, dit smaakt.

In de voormiddag zit ik even in de zetel en ineens springt ze er mee in. Dat is nu iets wat we niet toelaten bij onze honden. Dus ik zet haar eruit en ze gaat rustig op de grond liggen.

Na de grote siësta is het in de namiddag speeltijd ! In de living, rond onze salontafel beginnen Pebbles en Norah rond te crossen. Oh wat vinden ze dit leuk !! En Tosca die kijkt naar de jeugd en hun zotte kuren. Norah springt op haar deken en begint daar te rollebollen. Geleidelijk aan kunnen we haar al aaien, veel sneller dan verwacht. En zit ze op onze voeten 🙂

’s Avonds is er weer zo’n zotte bui, vooral dan van Norah. Ik ben er zeker van dat ze zich hier bij ons goed voelt, want anders zou ze dat niet doen. Weer toertjes rond de salontafel, maar nu ligt Tosca wat in de weg. Geen probleem denkt Norah, ik spring er wel over. Maar de 2de keer dat ze dat doet, is Tosca niet akkoord en vliegt ze achter Norah om haar even op haar plaats te zetten en haar rust op te eisen. Norah reageert erop en ja, ze vliegen elkaar even in de haren. We komen tussen beide en al gauw is er terug rust en liggen ze in elkaars buurt alsof er niets is gebeurd.

Ik kan ondertussen Norah al goed aaien, ze blijft nog wel wat alert, maar laat het al toe. Stefaan daarentegen kan haar nog niet aanraken. Met snoepjes proberen we haar meer en meer voor ons te winnen en oh wat zijn die lekker 😉

Voor de nacht heeft Norah haar plekje gevonden : naast mij aan het bed. En daar blijft ze de hele nacht.

Maandag 24 december 2018

Goeiemorgen ! Wat een kwispels die ik mag ontvangen en ik kan haar heel goed aaien 🙂

Nog eens even proberen om in de zetel te liggen… Hmm, mag precies niet. Dan maar niet meer proberen …

In de voormiddag krijgen we bezoek van Emilie & Philip die een bench voor Roxy/Elly komen ophalen. Voor Norah zijn dit veel prikkels, vooral omdat Pebbles heel nerveus is en veel blaft.

Speeltijd voor vandaag is in onze grote tuin en niet meer in de living. Joepie !

Mij heeft ze helemaal geaccepteerd en het vertrouwen is er volledig. Ik krijg zelfs al likjes.

Ze gaat ook op haar zij liggen bij mij en ik kan haar buik aaien en inspecteren. Daar zie ik een grote rijpe puist, maar verder is alles ok. Ik blijf er gewoon af en kan nu ook haar hotspot bekijken. Die ziet er goed uit. Geen irritatie, geen wonde meer.

Bij Stefaan is ze nog erg op haar hoede. Als hij haar wil aanraken, kijkt ze naar mij om bevestiging te vragen of het ok is. We raken haar samen aan, zodat ze meer vertrouwen krijgt. Wat wel opvalt is dat wanneer ze in een speelse bui is, Stefaan haar overal kan aaien. Dit komt wel goed, dat weten we.

Dinsdag 25 december 2018

Kerstdag begint met veel kwispels en likjes in overvloed. Het is precies of Norah en ik elkaar al heel lang kennen.

In de voormiddag is het voor de eerste keer borsteltijd met haar en dat laat ze al goed doen.

Op de middag komen mijn ouders (ook echte chow liefhebbers) eens kennismaken. Met een snoepje kan mijn mama haar verleiden en komt ze al wat dichter. Het valt ons op dat ze ook bij mijn papa heel erg op haar hoede en wantrouwig is. Met mannen heeft ze het precies wat moeilijker…

En in de namiddag gaan we met de 3 honden wandelen in het zonnetje. Ook dat gaat heel goed en verloopt heel rustig.

De volgende dagen verloopt alles beter en beter (en het liep al zo goed 🙂 ):

  • het pilletje dat ze nog moet innemen kan ik zonder problemen in haar mond doen
  • eten en drinken doet ze heel goed
  • haar ontlasting is perfect, geen diarree
  • ze kan snurken tegen de sterren op, gelukkig voorlopig alleen maar overdag en (nog) niet ’s nachts
  • ze begint mee te waken met de andere 2 en rent met hen naar de voordeur
  • ze hebben de eerste maal met 3 in de garage gezeten wanneer wij enkele uren zijn weg geweest en dat verliep heel goed. Alleen bij het terugkomen, was ze even terug op haar hoede wanneer ze ons zag, maar dat ging snel voorbij.
  • haar vaste slaapplaats ’s nachts is naast mij aan het bed 🙂 Pebbles slaapt aan de zijde van Stefaan, naast het bed en Tosca aan het voeteinde, achter het bed
  • als Pebbles in de weg staat, tja daar kan ze niet zo makkelijk over springen. Dan maar onder haar buik doorlopen, dat gaat ook 🙂
  • na 1 week accepteert ze Stefaan volledig en heeft hij haar vertrouwen gewonnen : laat die knuffels en het veelvuldig aaien maar komen ! Wat is de liefde toch mooi 🙂
  • ondertussen zijn we sinds 3 dagen overgeschakeld naar andere voeding en is haar ontlasting nog altijd perfect. Haar huid is ook goed, maar momenteel krijgt ze nog medicatie hiervoor. Dat houden we verder goed in de gaten.

We zijn ontzettend blij met deze fluffy knuffelbeer en het gevoel is volgens mij wederzijds 🙂

Het is alsof Norah hier al jaren bij ons is ! Wat een mooi kerstgeschenk voor haar en voor ons 🙂

(Geschreven door Kristien Van Assche ,vrijwilliger Chow4ever)