ARES (°21/03/2017 – * 08/08/2018)

foto van Claudia Bolani.

Net als velen onder jullie, volgen wij op Facebook enkele specifieke chow chow groepen. Altijd leuk om de verhalen van jullie chows mee te lezen 🙂 Dikwijls heel leuke filmpjes, foto’s, ervaringen. Soms wordt er advies gevraagd, af en toe een confrontatie met de harde realiteit. Begin deze maand valt onze aandacht op een post van Claudia, die 3 chow chows heeft: 1 teefje, Sullemieke, en 2 reutjes, Tito en Ares. Ares is er in 2017 als laatste bijgekomen, nadat zijn vorige baasjes hem (wegens allergie) niet konden houden. Hij was toen slechts 11 weken oud.

Claudia en haar echtgenoot zijn chowfans in hart en nieren en besluiten de 11-weken oude Ares een gouden mandje te geven. In de hoop dat het voor altijd is. Lange tijd gaat het goed tussen het drietal. Tot op het moment dat Ares héél duidelijk laat merken dat Tito’s aanwezigheid niet langer gewenst is: Ares begint Tito (uit het niets) aan te vallen. De ruzies worden alsmaar groter, alsmaar heviger. Tot de situatie op een bepaald moment uit de hand loopt en Tito ernstige bijtwonden oploopt.

Het is duidelijk: Ares duldt géén andere reutjes. Dat is ook de reden waarom wij altijd opteren om geen 2 reutjes bij elkaar te plaatsen. De dominantie loopt soms hoog op, en Ares is duidelijk een echt Alfa-mannetje!

foto van Claudia Bolani.

Claudia kan niet anders dan een drastische beslissing nemen. Om Tito te beschermen, zal Ares tijdelijk verhuizen naar Claudia’s zus.

We hadden het al een beetje voelen aankomen: op 8 juli ontvangen we onderstaand mailtje:

“Goede middag ,
Nooit gedacht dat dit ons ging overkomen ….. Wij hebben drie Chows ( de meesten kennen ons van Facebook): Sultana, Tito en Ares . Het heeft hier altijd goed gegaan tot nu ….Ares valt Tito gedurig aan aan , zonder enige aanleiding. Vrijdagavond ben ik naar de dierenarts moeten gaan omdat Ares verschillende bijtwonden had , maar voor Ares was dat niet voldoende om Tito met rust te laten en is steeds opnieuw blijven aanvallen. Zelfs nadat ze apart zaten en hij Tito nog maar door de poort heen zag , wilde hij opnieuw aanvallen . De situatie is onhoudbaar en Ares verblijft nu voorlopig bij mijn zus , waar hij weer zijn lieve zelf is ! Wij beseffen dat dit geen euveltje van voorbijgaande aard is ….ik vraag jullie hulp om voor Ares een nieuwe thuis te zoeken . Ik hoop dat jullie ons kunnen helpen …..”

Toegegeven: ook voor ons was het even zoeken naar een familie die géén poezen of géén reutjes heeft. Volop in de vakantieperiode, zijn ook een deel van onze gastgezinnen op vakantie. Maar wie zoekt, die vindt. Ares zal vanaf 4 augustus zijn intrek nemen bij Patrick en Corina, een lief koppeltje uit Nederland, dat gelukkig géén reutjes of géén poezen heeft! 🙂

Dankzij de betrouwbaarheid van Claudia en haar echtgenoot, hebben we gelukkig wel reeds veel info die we jullie over Ares kunnen meegeven:

“Ares is geboren op 21 maart 2017. Hij is een rustige hond en aanhankelijk bij ‘zijn’ mensen. Hij kan met teven overweg , reuen dus helemaal niet …. Poezen zijn om op te jagen , dus best geen poezen in zijn omgeving ! Hij is nieuwsgierig naar vanalles wat hij op de wandelingen tegenkomt en wil dan ook overal gaan ‘snuiten’ ! Hij laat zich niet dadelijk strelen, maar wil wel de betreffende persoon ‘keuren’ ! Omgang met kinderen heeft hij niet of nauwelijks gekend , onze kroost is al een tijdje het huis uit !

Ares vindt de auto plezant , en wordt ook niet wagenziek, heeft wel nooit in een koffer gezeten, wij hebben zelf een camionette. Hij kent de losloopweide en gedraagt zich goed naar andere honden toe. Hij kan wel een paar uur alleen blijven, maar geen hele dag, hij is gewend dat zijn baasje altijd thuis is . Ares heeft twee operaties ondergaan aan beide voorpoten: 1 op 12 februari ’18 en één op 16 maart ’18 (zijn beenderen groeiden ongelijkmatig en zijn op dezelfde hoogte gebracht – dat is heel goed genezen!) en heeft 1 ‘slechte’ knie (slechte kruisbanden).

Hij werd geopereerd door Dr. De Roeck uit Walshoutem. Hij is goed hersteld. Hij is ook bijkomend behandeld met stamceltherapie wat zeker ten goede is voor eventuele artrose tegen te gaan. Hij geniet van dagelijkse wandelingen die niet te ver zijn, een half uurtje lukt hem aardig . Hij speelt graag met een tennis- of voetbal,  beertjes of andere pluchen dingen vindt ie ook leuk . Hij snoept graag es een varkensoor of een pensstaafje of ‘ne soepknook’ ! Hij krijgt 1 maal per dag medicatie tegen allergie: apoquel 16 mg (welke allergie Ares heeft, moet nog verder uitgezocht worden, wellicht bestaat dan de mogelijkheid dat de Apoquel verminderd of gestopt kan worden — bvb. wanneer zou blijken dat Ares een voedselallergie heeft).

Hij kent ook ‘naar de kapper’ gaan en thuis wordt hij vaak geborsteld , hij kent de borstels, kammen en de trimtafel. Ares is gechipt en geregistreerd , volledig in orde met al de inentingen, zelfs voor het buitenland.

Ares is het gewend om altijd buiten te kunnen, ook ‘s nachts , wij hebben een  grote hondendeur. We hebben eveneens een tuin aan het huis en ook nog een grote tuin achter ons huis. Hij mag ook niet veel trappen doen en uit auto’s springen ( ik heb zo een loopplank voor in de auto).

Ares is niet echt een knuffelhond, maar vertoeft wel graag in de nabijheid van zijn “onderdanen” 🙂

Ik hoop dat jullie hiermee verder kunnen , om voor hem een nieuwe thuis te vinden waar hij zichzelf kan zijn en lekker veel aandacht krijgt ! ;-)”

foto van Claudia Bolani.

foto van Claudia Bolani.

foto van Claudia Bolani.

foto van Claudia Bolani.

foto van Claudia Bolani.

foto van Vereniging Chow 4 ever.

foto van Claudia Bolani.

Welke voeding krijgt Ares? Virbac (via dierenarts) of brokken van Greenheart (premium allergy). De eetbak blijft gewoon staan en 2x per dag wordt hij aangevuld.
Hij krijgt ook regelmatig Griekse yoghurt, geitenmelk of cottage cheese als avondtoetje 🙂

Kortom… wij zoeken voor Ares een baasje zonder poezen, zonder reutjes, waar Ares véél aandacht krijgt en die er rekening mee houden dat Ares geen wandelingen van meer dan 30 minuten kan doen. Ook de verzorging van Ares’ allergie is een aandachtspuntje, maar zéker niet onoverkomelijk 😉 Een leuk pluspunt: Ares is heel leergierig én reeds gecastreerd.

update 4 augustus:
Ares werd vandaag door Kathleen en Jurgen vanuit Limburg naar Zaltbommel gebracht, waar hij al kennismaakte met het chowteefje van Patrick en Corina.
Een zwaar afscheid voor zijn huidige baasjes, maar zoals we hen reeds op het hart drukten: wij doen al het mogelijke om voor Ares en gouden gezinnetje te vinden.
Ares zelf was héél rustig en braaf tijdens de autorit en lag al snel met zijn kopje op de zetel.



Eens aangekomen bij Corina en Patrick, wilde hij uiteraard eerst de omgeving verkennen:

Lief als hij is, liet hij zich al snel benaderen:


update 5 augustus:
Voor het eerst krijgen we een ‘alarmerend’ bericht van Patrick: Ares heeft Woody aangevallen. Nadat Patrick en Corina al aangegeven hadden dat ze opmerkten dat Ares last blijkt te hebben van zijn rug, vragen we hen om toch naar de dierenarts te gaan om hem te laten nakijken. Intussen is er ook bij ons een belletje gaan rinkelen: valt Ares Woody aan, omdat hij pijn heeft en de ‘drukte’ niet aankan? De raadpleging staat dinsdagmorgend, 7 augustus gepland

update 6 augustus:
Helaas opnieuw slecht nieuws: Ares heeft Woody opnieuw aangevallen toen ze te dicht bij hem zat te spelen met haar balletje. De aanval is deze keer iets heviger dan de eerste, de haren hangen in zijn bek. We bespreken intussen het feit om Ares toch opnieuw naar een nieuw gastgezin over te brengen, deze keer ééntje waar géén huisdieren zijn. Toch maar beter op veilig spelen.

update 7 augustus:
Ares is vandaag bij de dierenarts geweest, waar zijn wervelkolom werd onderzocht. Het manueel onderzoek wijst in de richting van ernstige problemen: de knie van de linker achterpoot bevindt zich in een slechte toestand, Ares heeft te weinig spieren, slechte heupen en een probleem aan de rug. Er worden pijnstillers meegegeven en een spuit waarin een pijnstiller + ontstekingsremmer zit, goed voor 10 dagen gebruik.


De dierenarts heeft er helaas een slecht gevoel bij. Het is afwachten of de pijnstillers effectief hun werk zullen doen. Is dat niet het geval, dan moeten Patrick en Corina terug naar de dierenarts. Ze vragen ons expliciet om toch niet naar een ander gastgezin uit te kijken, aangezien Ares Woody wellicht aanviel door de pijn die hij leed.

Aangezien Claudia noodgedwongen afstand moest doen van Ares, maar (uiteraard) nog heel erg begaan was met hem, nemen we toch even telefonisch contact op om de situatie met haar te bespreken. Onze dierenarts is er namelijk van overtuigd dat dit probleem al even aanwezig is. Wellicht kan Claudia ons extra informatie bezorgen. Na een lang telefoontje blijkt dat Ares helaas een foutieve diagnose kreeg van een vorige dierenarts/specialist. Volgens hem was het de knie die Ares parten speelde, maar was er geen ernstig probleem.

Twee verschillende opinies van twee verschillende dierenartsen. Dan gaan we maar een stapje verder. We maken een afspraak bij het Anicura dierenziekenhuis in Tilburg bij dr. Jessica Bertens (orthopedisch, neuro- en wervelkomchirurg). Er worden RX-foto’s gemaakt zodat we zwart op wit zien wat er aan de hand is. Gelukkig kunnen Corina en Patrick al de volgende dag langsgaan. Het valt op dat Ares nog steeds niet comfortabel kan neerliggen:

We vrezen dat de pijnstillers zijn uitgewerkt 🙁

Morgenvroeg staat opnieuw pijnstilling op het programma… Het vermijden van pijn is onze absolute prioriteit. Ares heeft al genoeg afgezien.

De manier waarop hij stapt toont meteen aan dat Ares zich niet goed voelt:

update 8 augustus:
We houden allemaal ons hart vast, om 10u50 heeft Ares een afspraak voor de RX-foto’s.  Op basis van het manuele onderzoek bevestigt dr. Bertens al wat ook de dierenarts deze week reeds aanhaalde:
Het ziet er niet goed uit. De heupen werden onderzocht en Ares gilde het uit van de pijn. De voorpoten zijn, dankzij de operaties die Claudia eerder al liet uitvoeren, hersteld, maar “opgezet”. Daardoor loopt hij achteraan ook niet zoals het hoort. “

Om 100% zeker te zijn, krijgt Ares een roesje en worden er foto’s genomen. Het resultaat grijpt ons naar de keel:

“De heupen volkomen versleten, achterkant van zijn rug bij de staart volkomen versleten. Dierenarts vindt het onbegrijpelijk dat er nooit eerder is geconstateerd dat hij zo slecht was want dit moet vanaf pup al zo geweest zijn.”

De dierenarts stelt ons de vraag of het niet beter is om Ares uit zijn lijden te verlossen 🙁  Het is zwaar, maar het laatste dat we willen is een chow een kwalitatief leven ontzeggen. Een leven vol pijn en ongemakken, zoiets wens je je ergste vijand niet toe. In onderling overleg beslissen we om Ares de rust te geven die hij zo hard verdiend heeft. Ares zal vanavond om 19u15 definitief naar de regenboogbrug vertrekken 🙁

Patrick en Corina nemen hem  mee nog een laatste keer mee naar huis waar ze hem gaan vertroetelen en onder de maximum dosis pijnstillers houden. De eerste stop is bij Mc Donalds, waar Ares een lekker, ongezonde hamburger verorbert. Hij geniet er ten volle van.

Bij thuiskomst ploft Ares onmiddellijk neer in de tuin. Nog een laatste “fotoshoot”…






Voor Patrick en Corina is dit een zware taak… Afscheid moeten nemen van de jongen die pas 4 dagen bij hen was, maar die de gave had om op die korte tijd zo diep in hun hart te kruipen. Als laatste eer aan Ares, willen we de “karakterbeschrijving” die we initieel van hem ontvangen had, toch bijsturen. Aan Patrick de eer om zijn vriendje te beschrijven zoals hij bij hem echt was: Ares was echt een hele lieve hond, hij was sociaal tegenover andere mensen en kinderen, vertrouwde ons heel snel. Hij is op die korte tijd echt een maatje geworden. Wij zullen hem nooit vergeten.”

Enkele uurtjes later lijkt het alsof de hoge dosis pijnstillers toch wat beginnen te werken:

Intussen krijgen we ook de RX-foto’s per mail toegestuurd:


Het is 20u30 intussen… Ares is overleden. Wat had Ares een sterk hartje, pas na een dubbele dosis is deze prachtige chow rustig ingeslapen. Na de eerste verdoving dacht de dierenarts dat hij klaar was voor het tweede spuitje, maar toen tilde hij z’n kopje nog even op en kwispelde zo goed en zo kwaad als het nog lukte. Alsof hij ons wilde bedanken om hem uit zijn verschrikkelijke situatie te verlossen.

Ares heeft, dankzij Patrick en Corina, een mooie laatste dag gekregen waarbij hij een hamburger heeft opgepeuzeld, in de tuin mocht graven en achter de kat mocht lopen.

Naar de wens van Claudia wordt Ares gecremeerd en weer naar “huis” gebracht. Daar zal hij verder leven in de harten van iedereen die hem gekend heeft.

Rust zacht, lieve Kleine Keizer.

Ook jij bent een zoveelste slachtoffer van malafide broodfokkers die geen greintje geven om de gezondheid van dieren. Het enige wat voor hen telt, is geld.
Jij kon het niet zeggen, maar zolang wij kunnen, zullen wij jouw stem zijn en blijven strijden tegen die verschrikkelijke broodfokpraktijken. 

HARTELIJK BEDANKT aan Corina en Patrick voor hun grenzeloze zorgen om Ares!

(geschreven voor Kristien Van Assche, vrijwilliger Chow4ever)

2 antwoorden op “ARES (°21/03/2017 – * 08/08/2018)”

  1. uhhh , mijn hart begint te trillen, en kan niet stopen bleiten .

    Slaap wel , and see you all, one day on another side of rainbow bridge

  2. Lieve Ares 🐾
    Zo spijtig en triest, maar het leven zat je niet mee. Nu je in de hemel 🌈 bent, kun je vredig rusten zonder pijn.
    Je baasjes geven erg veel om jou en zullen je altijd met heel veel liefde herinneren. Rust nu maar zacht lieve jongen. 🐾
    Heel veel sterkte aan jou baasjes, het adoptiegezin en de mensen van Chow4ever die allen het beste met je voorhebben. 🐾🌈

Reacties zijn gesloten.