ELLY (TEEFJE / °2014) – OP PROEF –

Elly wordt momenteel opgevangen door het gastgezin van Philip, Emilie en Igor. We laten gastpapa Philip graag zelf aan het woord over de evolutie van ‘zijn’ Elly:

“Ons avontuur begint niet zo goed als bij andere chows die we al opvingen. Elly (ex-Roxy) heeft 5 jaar geld moeten opbrengen aan stoute broodfokkers. Ze heeft dus 5 jaar lang in een hok opgesloten gezeten en heeft daar nest na nest puppies moeten maken. Na 5 jaar wilde de fokker er vanaf en zijn we er in geslaagd om Elly via een andere organisatie te  redden.

Elly werd eerst in Nederland opgevangen door iemand die voornamelijk Border collies opvangt. Maar zij merkte al heel snel dat een heel bange chow niet compatibel is met de collies. 
Dus… Chow4ever to the rescue… En natuurlijk staan we klaar. Dus op 26 december rijden we naar Eindhoven om daar een overdracht te doen.
Elly is heel bang en is het absoluut niet gewend om aangeraakte te worden.
Ze wordt dan ook ineens van bench in bench geladen.

Op weg naar huis is ze angstig , maar na 15-20min kan ze wel rust vinden en legt ze zich even neer in de bench. Het is wat ze gewend is en geeft haar toch iets van rust.

Eenmaal thuis staat natuurlijk therapiehond IGOR te wachten.
Hij ziet meteen dat het goed mis is en gaat er dan ook heel koelbloedig mee om.
Wanneer Elly naar de achterdeur vlucht, gaat Igor er rustig achter aan en gaat dan net voor haar liggen, tussen ons en haar in.
Zo stelt hij ons en haar gerust.

De eerste avond hebben we de bench in de hondenkamer geplaatst en haar laten wennen aan Igor.
We laten de deur naar de tuin open zodat ze toch buiten kan als het nodig is. En we merken dat ze zich daar wel goed voelt.
De eerste avond komt ze een paar keer binnen kijken om iets te eten en drinken en vlucht dan terug haar veiligheid in.
‘s Nachts loodsen we haar binnen met behulp van igor.
De nacht verloopt heel goed. Om 7u doen we de deur open en spurt ze naar buiten. Vanaf ze 1 poot op de gazon zet begint ze naar ons te blaffen, uit angst. Als we met Igor gaan wandelen, is ze uitermate onrustig. Haar veiligheid wordt ontnomen. Maar in de tuin voelt ze zich goed en sterk.
Dus die laten we altijd beschikbaar voor haar.
Het is echter onmogelijk om haar al aan te raken. Ze is nog veel te bang.
Van vrouwen beduidend minder dan voor mannen.
In de loop van de eerste weken ”verplichtten” we haar om bij ons in de buurt te zijn door de deur naar de tuin te sluiten. Op die manier heeft ze enkel de gang + hondenkamer om zich in te verstoppen.
Wij zitten gewoon op de grond met koekjes en Igor in de buurt.
Maar die blijft vooral als schild werken tussen ons en elly.
Ook als we haar proberen strelen en aandacht geven laat ze het toe, maar je ziet dat ze het ongemakkelijk vindt.

Wanneer een man haar probeert te strelen,  begint ze te bibberen en klappertanden.
Maar door de volharding en Igor die haar gerust stelt gaat het wel telkens met mini stapjes vooruit.

Op 12 januari bewijst ze dat ze nog heel bang is. Na een ongewenst uitstapje naar de buren geeft ze een waarschuwingsbijtje dat ze vooral NIET wenst aangeraakt te worden. Zo lijkt het of we ineens enkele stappen terug gaan.
Maar de aanhouder wint natuurlijk. Na haar even te laten doen , zetten we onze missie voort.
Kaas en koekjes brengen vaak al wat soelaas.
We kunnen van ver al kaasjes en koekjes toegooien.
Na nog 2 weken beslissen we heel moedig om haar mee te nemen om te gaan wandelen. Dit omdat ze als wij met Igor weg zijn, begint te panikeren, steeds erger en erger.
DUS we trekken onze stoute schoenen aan en lijnen Elly aan een tuigje. Wat verrassend genoeg snel ging. Eenmaal buiten is ze VOL vertrouwen.
Staart omhoog en rondkijken. Zolang Igor maar niet te ver weg loopt.
Sinds die dag is ze meer en meer hond en is ze steeds meer en meer toegankelijk. Ze komt nu ook mee aan de voordeur staan om te gaan wandelen.

Maar de tuin blijft een beetje een SAFE HEAVEN voor haar.
Als ze de tuin in kan , zal ze altijd nog staan blaffen vanuit de tuin.
Das is ons grootste werkpunt momenteel.

Nu reeds maart, hebben we haar voor de eerste keer in een auto gezet om ergens anders te gaan wandelen. Wat voor ons en haar een leuke nieuwe uitdaging kan zijn. Zoals gebruikelijk hadden we Igor voorop gelaten en als hij in de auto sprong, sprong ze gelijk mee erin. Zo simpel kan het gaan denken we allebei.
Na 20 minuten in in de auto komen we toe in het park. Heerlijk om daar een uurtje te genieten met de 2 hondjes. Volgende stap zal zijn, een weekendje weg 😀

Update 17-08-2019:
“Elly is sinds maart wel verder gegroeid als hond. Ze is zelfzekerder geworden en ze durft af en toe al eens gestreeld worden zonder dat ze angstig is of wegloopt. Zoals we ook al gemeld hebben is ze verzot op wandelen. Ook al vind ze het aanlijnen nogal eng , ze laat het goed toe als ze weet dat het is om weer de wereld te gaan verkennen. Eten en snoepjes aanpakken doet ze heel goed. Soms nog wat angstig als je te snel rechtop gaat staan , maar voor snoep , of een kaasblokje is ze zeker te verleiden. Desondanks ze op de wandeling niet echt omkijkt naar de andere hond , lijkt het wel nog steeds nodig een andere hond te hebben die de familie waar ze terecht komt kent. Dat deze huishond haar het railen en zeilen kan tonen. Elly zal niet zelf komen om knuffels vragen, daar moeten we ook niet vanuit gaan dat het nog komt. Moest het ooit wel komen zou dat de grootste beloning zijn die we ons konden wensen. Ze is gewoon een blije hond als ze bij een andere hond kan zijn in een tuin en eten -drinken en een wandeling of 2 doet per dag. 3-4-5 of meer wandelingen mag ook , want ze is er helemaal fan van. Haar angst is voornamelijk nog aanwezig als ze slaapt / rust en een geluid hoort dat haar wekt. Dan blaft ze nog om te waarschuwen dat ze er is. Maar als ze dan uiteindelijk door heeft dat wij het zijn stopt ze wel. Ook al duurt het soms enkele minuten voor ze goed en wel wakker is. Elly mag daarom een gouden mandje beginnen zoeken bij mensen die al een rustige hond hebben en een tuin die helemaal omheind is. Hoe ze het met kinderen doet is niet geheel geweten. Met jonge kinderen is het altijd oppassen , maar kinderen die weten dat ze een hond niet zomaar moeten strelen kan best. Als ze hun hand uitsteken om te strelen en ze heeft er geen zin in op die moment , zal ze zelf wel weg wandelen. Dus ze weet zelf heel goed waar ze zin in heeft deze sterke dame.”