DIXIE (TEEFJE/°2013) – IN GASTGEZIN –

uit de pen van gastmama Kim…

“Even terug in de tijd, 12 januari 2019. Vol goede moed rij ik naar Vianen om Dixie op te halen. Niet wetende wat ik aan tref. De eerste ontmoeting loopt op zn allerminst gezegd stroef. Dixie is erg angstig en raakt in paniek aan de lijn. Maar we krijgen haar in mijn auto, na 20 minuten rijden geeft ze zich toch neer ook al blijft ze op haar hoede voor iedere beweging of geluidje dat ik maak. Na een rit van 1,5 uur zijn we thuis en moet mevrouw de auto uit. Hoe ga ik dit ooit doen? Denk ik nog. Samen met een vriendin halen we Siomi van binnen en rij ik de auto tegen de schuttingdeur aan en open ik de kofferbak met veel moeite komt ze eruit. Ik laat haar met rust en laat haar de tuin ontdekken inclusief mijn 2 katten. Niet wetende of ze met katten kan, maar dit gaat goed. Ze komt zelfs even binnen en draagt haar staart snel boven op haar rug.

Ook Dixie verkoos de eerste 6/8 weken de tuin boven het huis net als Elly. Hele nachten heeft ze buiten geslapen, maar ook dit hebben we overwonnen met heel veel geduld en liefde. Dixie trekt veel op aan Siomi maar ook alleen thuis redt ze zich prima. Zonder plasjes en dingen te slopen in huis.

Voorzichtig aan begint ze me te vertrouwen ook al blijft ze nog achterdochtig na een paar maanden wil ik toch haar wereld vergroten en haar proberen aan te lijnen. In het tuigje raakt ze compleet in paniek omdat dit op haar rug leunt en dat vind ze alles behalve fijn. Ik ruil het tuigje is voor een halsband en per dag gaat het beter. Nu na 4 maanden is het iedere dag iets waar Dixie ontzettend naar uit kijkt. Ze komt zelfs uit zichzelf bij de deur om zich te laten aanlijnen. Je ziet haar genieten en open bloeien.

En dan breekt de tijd aan dat Dixie naar de dierenarts moet ivm sterilisatie. Weer een obstakel mevrouw wil alsnog niet in de auto ook niet met Siomi haar voorbeeld vertikt ze het. Na veel oefenen, belonen en geduld gaat ze met een klein beetje tegenzin de auto in. Ze geeft zich snel neer en vertrouwt mij dat we iets leuks gaan doen. Niets is minder waar haha.

Ze gedraagt zich heel goed en beloon haar daar voor. De verdoving wordt ingespoten, ik blijf bij haar zodat ze mij nog heeft als vertrouwde omgeving. Met de minuten verstrijken kruipt ze steeds dichter bij mij. Je ziet duidelijk dat ze troost en vertrouwen bij mij zoekt. Als de verdoving ingewerkt is ga ik weg. En wacht op het verlossende telefoontje dat ik haar weer mag ophalen. Als ik haar ophaal gaat alles goed en ze moet gelijk kwispelen zodra ze me ziet. Alles is goed gegaan en ze herstelt nog van de operatie. Al met al hebben we grote stappen gemaakt en laat Dixie zich ook aaien wanneer zij er uiteraard zin in heeft. Het is en blijft natuurlijk een chow! Bij onbekende mensen is ze nog erg op haar hoede, maar mensen die regelmatig over de vloer komen vindt ze prima maar toenadering zoekt ze nog niet. Of er moet eten in het spel zijn. Alles voor eten!”

Update 16/10/2019:
Ondertussen 10 maanden verder..

Vlak na de sterilisatie (juli 2019) viel het mij op dat Dixie meer contact met mij zocht dan voorheen. Rustig aan ben ik toen begonnen met meer en steeds intensiever borstelen want haar vacht was niet de allermooiste nog zachtjes uitgedrukt. Na maanden werk is Dix haar vacht weer terug in goede en gezonde staat.

Verder hebben we ook weer grote stappen gemaakt voor Dixie: Dixie laat zich sinds enkele weken aanlijnen en uitlaten door een vriendin van mij. Ze begint nu dus ook andere mensen te vertrouwen dan alleen mij.

Dixie zoekt contact met andere honden, waar ze voorheen compleet in paniek raakte als we andere/onbekende honden tegen kwamen zoekt ze nu voorzichtig aan contact met andere/onbekende honden. Ook spelen Dixie en Siomi sinds enkele weken met elkaar, zo schattig om te zien!

Wandelen: waar ze voorheen niet kon stil staan aan de lijn en in paniek raakte, gaat ook dit goed nu. Ook een korte lijn was voorheen onmogelijk om aan te wandelen ook dit probleem is nu opgelost. Vrachtwagens en trekkers is tijdens het wandelen het enige punt nog waar Dixie licht van in de stress kan raken vooral als ze ze niet ziet aankomen.

Angst: Dixie blijft angst houden voor onverwachtse dingen. Denk hier bijvoorbeeld aan jonge/kleine kinderen, Mensen die ongevraagd toenadering zoeken naar haar is een no go!

Wat voor gouden mandje zoeken we voor Dixie? 
– Een tuin.
– Een vast ritme (heeft Dixie veel baat bij).
– Heel veel geduld, liefde en tijd.