BOWIE (REUTJE / °2015)

  

Gelukkig weten steeds meer en meer mensen ons te vinden die hun chow chow aan ons durven toe te vertrouwen. Zo ook het baasje van Bowie. Zij neemt contact met ons op om haar te helpen voor deze kleine kerel een nieuw huis te zoeken. Zij kunnen hem helaas niet geven wat hij zo broodnodig heeft om hem helemaal tot zijn recht te laten komen.

Bowie is een heel knap reutje van 3 jaar en is daarenboven gecastreerd. Bowie is een wat drukker hondje,  is afwachtend in nieuwe situaties en naar vreemde mensen toe en is heel waaks voor zijn baasje. Hij is ook erg vrolijk en leergierig, daardoor ook veel aandacht zoekend.

Bowie zoekt een nieuw warm thuis waar hij krijgt wat hij nodig heeft; veel beweging, veel aandacht, lekker eten en een rustig plekje om te slapen.

Hij kan met kleine kinderen maar is er niet dol op. Liever wat oudere, dat is geen probleem. Katten, kippen en konijnen etc. is voor hem echt een ‘no go’. Daar gaat hij liever achteraan om te jagen, want dat doe je nu eenmaal als een gerespecteerde chow 😉

Bowie is met 3 maanden bij zijn huidige baasjes gekomen en komt uit de broodfok dan wel van handelaren in Brabant (Nederland). Gelukkig is hij wel helemaal gezond.

Zijn paspoortje is up to date. Hij is een paar dagen geleden (rond 1 december 2018) nog gevaccineerd, ontwormd en gedruppeld tegen de vlooien.

Hij is zindelijk en gedraagt zich keurig in huis, hij is een echte gentleman en maakt niets kapot. Hij houdt er van buiten te zijn en lekker ontspannen in de tuin te bivakkeren. Bowie is een fan van blikvoer, dat vindt hij heerlijk. Brokjes krijgt hij niet.

Wandelen doet hij graag en vaak, hij gaat graag mee naar het bos om daar lekker los te kunnen lopen en vooral te snuffelen, want wat zijn er veel geurtjes in dat bos. Bij het wandelen heeft hij wel de neiging om wat te trekken, hij wil zo graag vooruit om te zien wat er allemaal voor hem ligt en waar hij het zijne van wil weten. Kortom: een nieuwsgierige chow. Bowie is een snelle hond, heeft een hoog acceleratiegehalte. Hij heeft lekker veel beweging nodig.

Hij kan goed in de auto, wordt niet misselijk,  jankt en blaft niet.

Zijn gezondheid is nu weer prima in orde. Hij heeft wel net een abcesje gehad aan zijn poot maar dat is nu gelukkig helemaal genezen. Zijn vacht wordt 1 x in de 3 maanden verzorgd door een trimsalon. Zijn tanden zijn ook in orde. Kruisbanden en gewrichten zijn door de DA gecheckt en in orde bevonden, dat is fijn.

En nu zoeken we een nieuwe thuis voor hem waar hij helemaal met zijn nieuwe baasje(s) matcht.

update 23/12:

update 14/01:

Liefde op het eerste gezicht, iets mooier bestaat er toch niet? Het overkwam Kathy en haar man Yves toen ze Bowie op onze Facebook-pagina zagen verschijnen. De liefde werd nog groter toen ze hem eergisteren eindelijk in real life mochten ontmoeten.

Bowie zal de roedel vervolledigen én krijgt zelfs een privé bos waar hij naar hartelust kan wandelen, lopen en spelen.

Zijn eerste nacht is alvast bijzonder goed verlopen. Hij mocht mee naar de slaapkamer, waar hij voorbeeldig geslapen heeft. Kathy vatte het mooi voor ons samen: “hij is thuis”… 🥰🥰🥰

NORAH (TEEFJE / °2016)

Norah zagen we voor de eerste keer verschijnen op Facebook toen haar baasje via een herplaatsingsgroep om hulp vroeg. De boodschap luidde:

“Gezocht! Herplaatsing plek voor onze Norah. Door gezinsveranderingen en een opleiding die ik mag gaan volgen, zijn we steeds minder thuis en dit is aan Norah te merken, ze lijkt eenzaam! Norah is twee jaar, goed verzorgd, gesteriliseerd en ze heeft alle inentingen gehad. Ze wil het liefst de hele dag in de buurt van haar baasje zijn om te waken. Ze is geen allemansvriend (gezinnen met kinderen adviseer ik niet aan!) Ze is onwijs eigenwijs, maar ook speels. Ze kan leuk met de meeste honden, ze vindt het heerlijk om achter ze aan te rennen! Graag hoor ik van je als je denkt een fijne plek te kunnen bieden aan deze lieve, zachtaardige hond.”

We sturen een berichtje, en krijgen bijna onmiddellijk reactie. Eén van onze vragen is hoe Norah’s gedrag t.o.v. poezen is (bijna al onze gast- en adoptiegezinnen hebben poezen). Ook daarop krijgen we een duidelijk antwoord:

“Wij hebben geen poes maar mijn ouders wel. Norah snuffelt bij haar, maar laat haar verder met rust (hun kat staat dan ook met bolle rug en staart omhoog op de kast). Buiten rent ze vooral graag achter katten aan, zij zijn alleen altijd sneller. Ik heb haar nooit agressief zien doen naar een kat (überhaupt niet, met als enige uitzondering onze arme postbode, die krijgt altijd een goed blafsaldo als hij voor het raampje naast onze deur verschijnt 🙂 “

We duiken in ons bestand van gastgezinnen en houden daarmee uiteraard ook altijd rekening met de afstand. Om de hond een ellenlange rit te besparen, proberen we – indien mogelijk – een plaatsje te vinden bij een gezin in de buurt. En we hebben het geluk aan onze kant: chowmama Kim en haar chowkind Siomi zien zo’n logeetje wel zitten! 😉

update 5 november: De eerste dag bij gastmama Kim:

“Hé Siomi…. Kan jij mij een beetje wegwijs maken?!”
“Euh ja. Regel nr. 1: de zetel is van mij.”

update 6 november:
Norah heeft zich keurig gedragen vannacht.  Siomi en Norah hebben wel apart geslapen met traphekje tussen de deur. Siomi wil anders de hele nacht spelen :p

Brave meisjes worden beloond met een zonnige wandeling:

Kim merkt dat Norah er heel veel deugd van heeft om een vriendinnetje te hebben. Ze trekt zich heel erg op aan Siomi.

En ook kindjes zijn goedgekeurd – alleen trekt ze zich soms een beetje terug wanneer het voor haar te druk wordt.

En spelen vindt ze FAN-TAS-TISCH!

We zijn toch benieuwd of de postbode intussen al langs geweest is en, vooral, hoe Norah op hem reageert:
“Ja de postbode is al 2 x geweest. Helemaal niks aan de hand! 😁 Siomi zoekt af en toe even de rust op, Norah is nog al druk. Hahaha, en Siomi is dat niet gewend. Maar verder gaat het prima!”

update 7 november:

Sssssst…..

Kim merkte intussen ook op dat Norah niet graag alleen is. Een toekomstige adoptant heeft idealiter al een huisdier of is zelf vaak thuis.
“Was gister even alleen wandelen met Siomi, Norah liet zich niet aanlijnen. Was 15 min ofzo weg toen kwam ik thuis zat Norah volop te blaffen.
Maar zonet om boodschappen geweest en beide dames gewoon thuis is er niks aan de hand.”

En eens je haar vertrouwen hebt gewonnen, laat ze zich maar al te graag borstelen:

update 8 november:
Vandaag moest Kim gaan werken en was Norah voor de eerste keer alleen thuis. De buurvrouw liet weten dat Norah zich keurig gedragen heeft, tot de postbode voorbijkwam…. Toen liet Norah zich wel horen en moest ook de post zelf er (een beetje) aan geloven:

Norah is wel heel blij wanneer Kim thuiskomt: ze kwispelt, heeft niets in huis gedaan en heeft in huis niets kapot gemaakt.

update 9 november:
Vandaag werd de post niet aangeraakt, het traphekje daarentegen… Maar… Wie is de schuldige? Norah? of Siomi?

update 11 november:
Kim heeft een open wonde ontdekt in Norah’s hals en het valt haar ook op dat ze toch wel vaak krabt. Norah moest in elk geval nog eens naar de dierenarts, dus daar kan dan ook meteen eens naar gekeken worden.

Bij haar vorig baasje kreeg Norah brokken van Lidl en Albert Heijn. Intussen heeft gastmama Kim ook gezorgd voor de omschakeling naar kwaliteitsbrokken. Norah krijgt nu Purina brokken zonder toegevoegde stoffen en het resultaat mag er zijn: ze is van de diarree verlost! In elk geval is Norah absoluut niet kieskeurig, je mag haar alles voorschotelen 😉

Intussen heeft Kim ook gemerkt hoe Norah buitenshuis reageert op poezen: Ze werd helemaal gek en was amper te houden. Voor haar staat een kat buiten ook meteen gelijk aan jagen.

Echt alleen zijn (dus zonder andere hond) is voor Norah trouwens echt een “no go”. Dan begint ze zelfs dingen stuk te maken. Zolang er ‘iemand’ bij haar is (persoon of andere hond), is er geen enkel probleem. We zoeken dus naar een adoptiegezin waar een andere hond aanwezig is. Verder is Norah echt een lieverd en vraagt ze vaak om aandacht. Ook ‘s avonds…. legt ze zich gewoon lekker in de zetel… of op een schapenvelletje 🙂

    
Norah’s favoriete slaapplaats is echter niet in de zetel… Zij verkiest om aan de voordeur te liggen. Als haar dat ontnomen wordt, is ze erg onrustig en blijft ze rondjes lopen en blaffen.

update 12 november:
2 voorbeeldige chows bij de dierenarts. Siomi houdt haar vriendinnetje graag gezelschap!

Kim voert verslag uit:
“Norah is een gezonde hond, 23.7 kg. Heeft zich uitstekend gedragen bij de DA. Enige slechte nieuws is dat haar hele huid kapot/beschadigd is. Ze heeft overal op haar huid kleine pukkeltjes met gele kopjes, pus/ontstekingen. De plek in de hals heeft ze waarschijnlijk al tijden aan de grootte en littekens te zien. Helaas heeft ze dit kaal moeten scheren zodat het beter kan genezen. Helaas was de wonde ook open. Heb een antibiotica kuur meegekregen en zalf wat ik 3 keer daags moet smeren. En moet ik over 2 weken terug komen. Als het al beter gaat, wassen is uit de boze voor nu! De dierenarts vermoedt dat Norah’s huid niet voldoende aandacht gekregen heeft; ze heeft namelijk fikse ontstekingen. Ook bij de aanzet van haar staart zie je hoe gevoelig/kapot de huid is. Volgens mij DA is het het beste dat we niks veranderen aan haar eet patroon en leef omgeving. En kijken of de kuur en zalf zn werk gaan doen. Ze vond haar wel bijzonder lief en aanhankelijk 😊 voor een chow haha. Zelfs met het scheren bleef ze netjes zitten 😁. Dierenarts vond dat ze er verder prima uit zag. Wat betreft de oogjes: daaraan is ze geholpen. Alleen is haar linkeroog niet goed gedaan waardoor die nu “open” staat en waardoor haar oogje dus lekt. Niets ergs maar kan wel problemen veroorzaken op den duur..”

      

update 13 november:
Effe een kwartiertje spelen

En dan weer platte rust 😉

Norah’s wonde ziet er intussen gelukkig al beter uit….

update 15 november:
De wonde ziet er opnieuw een pak beter uit!


update 16 november:
Betrapt…. !

update 19 november:
Happy Norah!

update 21 november:
Norah geeft graag kusjes…. aan werkelijk iedereen!

update 22 november:
Bijna een Siamese tweeling….

update 28 november:
De wachttijd van 2 weken zit erop. Tijd om een vervolgbezoekje aan de dierenarts te brengen. Kim had ons in tussentijd ook laten weten dat ze vond dat Norah weinig plaste en wanneer ze het deed, dat ze dan veel druk zette. Voor alle zekerheid hebben we ook de dierenarts gevraagd om haar hierop te onderzoeken.
Het resultaat is positief!

Kim: “De dierenarts was erg tevreden over Norah’s wonden. Ik mag stoppen met de zalf en pillen en heb nieuwe pillen meegekregen i.v.m. de roodheid. Het blijft zo rood door jeuk denkt ze. De pukkeltjes en ontstekingen zijn allemaal weg 😁 Haar ogen heeft ze ook nog beter bekeken en er is geen operatie nodig. Het zou eventueel wel kunnen als je je er aan stoort. Maar het is niet noodzakelijk! Ook heeft ze haar urine nagekeken en een echo gemaakt van haar blaas, maar geen blaasontsteking of blaasgruis/stenen. Daar maakte de dierenarts zich verder ook geen zorgen over 😊

En ja hoor… ook Siomi ging opnieuw mee om haar vriendinnetje een hart onder de riem te steken 😉

update 23 december:
Gisteren was een belangrijke dag voor Norah! Omdat Mariska en Stefaan op zoek waren naar een speelkameraadje voor hun bouvier, Pebbles, beslisten ze om Norah een 4ever-home te bieden. Norah wordt de 2de chow des huizes, want Mariska en Stefaan zijn ook de trotse baasjes van Tosca, een chowteefje van 13,5jaar die (begrijpelijk) niet meer zo speels is. Norah en Pebbles blijken mekaar alvast te hebben goedgekeurd. Wat fijn dat Norah de feestdagen al kan vieren bij haar nieuwe baasjes  

update 1 januari 2019:
Een heus dagboek van Norah’s eerste week viel vandaag in onze mailbox. Uit de pen van Mariska…. te mooi om niet met jullie te delen.

Norah’s eerste week bij ons

Zaterdagavond 22 december 2018

“We maken in Almere kennis met deze witte fluffy beauty, maar ze is op haar hoede en vertrouwt enkel haar gastmama Kim. Haar aanraken lukt ons niet en een snoepje van ons aannemen is ook nog een brug te ver.

We hebben een harnasje mee en laten Kim dit bij Norah aandoen. We worden uitvoerig gebriefd over voeding, medicatie, … krijgen voldoende mee om de eerste dagen dit nog verder te geven en Kim vertelt over de ‘trekjes’ van Norah zoals de “liefde” voor de postbode 😉

We zijn klaar om te vertrekken en Norah springt vanzelf in onze ruime koffer. Het deken van onze andere honden ligt erin zodat Norah al wat aan hun geur kan wennen.

Het is een rit van 2 uur naar ons thuis en de ganse rit is ze heel rustig en observeert ze alles.

Om middernacht, bij volle maan, komen we thuis aan. Onze 2 honden, chow-chow Tosca en Bouvier Pebbles, zitten binnen. We laten Norah in de tuin aan de leiband alles al wat besnuffelen. En dan is het tijd voor de kennismaking. Ik laat Tosca en Pebbles buiten. Onze bouvier stormt naar buiten in al haar enthousiasme, maar stopt op tijd om Norah niet te overdonderen. Onmiddellijk is het snuffeltijd : wie ben jij witte pluizenbol ? Norah laat het allemaal op haar afkomen en is niet bang. Tosca (13,5 jaar) tolereert haar en na de eerste kennismaking vermindert haar aandacht al. Pebbles (2,5 jaar) daarentegen begint rond te crossen in de tuin en elke keer als ze mij passeert stopt ze heel even en kijkt ontzettend blij. Ze weet met haar blijdschap en enthousiasme geen blijf. Ze maakt bokkesprongen en wil me precies zeggen : “dankjewel lieve baasjes, I am so happy, wat een mooi kerstcadeau !!”

Als de rust wat terug keert, gaan we allemaal naar binnen. Oei, maar wat zijn dat nu voor vreemde linten aan de achterdeur, denkt Norah, als ze het vliegengordijn ziet hangen. Eventjes de weg vrijmaken en ze stapt rustig, alles observerend mee naar binnen.

Het is alsof ze thuiskomt. Ze verkent de keuken, living, gang, …. . De honden slapen bij ons op de kamer, dus het is tijd om een plekje te zoeken voor haar. Norah gaat mee naar de slaapkamer en Tosca slaakt letterlijk een diepe zucht ‘komt die hier nu ook liggen ? Pfff’. Uiteindelijk vindt Norah een plaatsje in de gang, net voor de slaapkamerdeur. Het licht gaat uit en we vallen allemaal in slaap. Wat een rustige nacht 🙂

Zondag 23 december 2018

Ik sta voorzichtig op, het is nog donker en wil Norah niet doen schrikken. Ze kijkt in eerste instantie wat argwanend naar mij, maar begint dan ineens al te kwispelen. Wat een mooie ochtend 🙂

Ze blijft nog op veilige afstand, maar volgt me overal.

Ik laat de 3 honden buiten en daar maakt ze haar eerste voorzichtige sprongetje naar Pebbles toe. Hmm, misschien nog wat te vroeg om te spelen.

Dan is het etenstijd en ze eet rustig haar brokjes op. Oh ja, dit smaakt.

In de voormiddag zit ik even in de zetel en ineens springt ze er mee in. Dat is nu iets wat we niet toelaten bij onze honden. Dus ik zet haar eruit en ze gaat rustig op de grond liggen.

Na de grote siësta is het in de namiddag speeltijd ! In de living, rond onze salontafel beginnen Pebbles en Norah rond te crossen. Oh wat vinden ze dit leuk !! En Tosca die kijkt naar de jeugd en hun zotte kuren. Norah springt op haar deken en begint daar te rollebollen. Geleidelijk aan kunnen we haar al aaien, veel sneller dan verwacht. En zit ze op onze voeten 🙂

’s Avonds is er weer zo’n zotte bui, vooral dan van Norah. Ik ben er zeker van dat ze zich hier bij ons goed voelt, want anders zou ze dat niet doen. Weer toertjes rond de salontafel, maar nu ligt Tosca wat in de weg. Geen probleem denkt Norah, ik spring er wel over. Maar de 2de keer dat ze dat doet, is Tosca niet akkoord en vliegt ze achter Norah om haar even op haar plaats te zetten en haar rust op te eisen. Norah reageert erop en ja, ze vliegen elkaar even in de haren. We komen tussen beide en al gauw is er terug rust en liggen ze in elkaars buurt alsof er niets is gebeurd.

Ik kan ondertussen Norah al goed aaien, ze blijft nog wel wat alert, maar laat het al toe. Stefaan daarentegen kan haar nog niet aanraken. Met snoepjes proberen we haar meer en meer voor ons te winnen en oh wat zijn die lekker 😉

Voor de nacht heeft Norah haar plekje gevonden : naast mij aan het bed. En daar blijft ze de hele nacht.

Maandag 24 december 2018

Goeiemorgen ! Wat een kwispels die ik mag ontvangen en ik kan haar heel goed aaien 🙂

Nog eens even proberen om in de zetel te liggen… Hmm, mag precies niet. Dan maar niet meer proberen …

In de voormiddag krijgen we bezoek van Emilie & Philip die een bench voor Roxy/Elly komen ophalen. Voor Norah zijn dit veel prikkels, vooral omdat Pebbles heel nerveus is en veel blaft.

Speeltijd voor vandaag is in onze grote tuin en niet meer in de living. Joepie !

Mij heeft ze helemaal geaccepteerd en het vertrouwen is er volledig. Ik krijg zelfs al likjes.

Ze gaat ook op haar zij liggen bij mij en ik kan haar buik aaien en inspecteren. Daar zie ik een grote rijpe puist, maar verder is alles ok. Ik blijf er gewoon af en kan nu ook haar hotspot bekijken. Die ziet er goed uit. Geen irritatie, geen wonde meer.

Bij Stefaan is ze nog erg op haar hoede. Als hij haar wil aanraken, kijkt ze naar mij om bevestiging te vragen of het ok is. We raken haar samen aan, zodat ze meer vertrouwen krijgt. Wat wel opvalt is dat wanneer ze in een speelse bui is, Stefaan haar overal kan aaien. Dit komt wel goed, dat weten we.

Dinsdag 25 december 2018

Kerstdag begint met veel kwispels en likjes in overvloed. Het is precies of Norah en ik elkaar al heel lang kennen.

In de voormiddag is het voor de eerste keer borsteltijd met haar en dat laat ze al goed doen.

Op de middag komen mijn ouders (ook echte chow liefhebbers) eens kennismaken. Met een snoepje kan mijn mama haar verleiden en komt ze al wat dichter. Het valt ons op dat ze ook bij mijn papa heel erg op haar hoede en wantrouwig is. Met mannen heeft ze het precies wat moeilijker…

En in de namiddag gaan we met de 3 honden wandelen in het zonnetje. Ook dat gaat heel goed en verloopt heel rustig.

De volgende dagen verloopt alles beter en beter (en het liep al zo goed 🙂 ):

  • het pilletje dat ze nog moet innemen kan ik zonder problemen in haar mond doen
  • eten en drinken doet ze heel goed
  • haar ontlasting is perfect, geen diarree
  • ze kan snurken tegen de sterren op, gelukkig voorlopig alleen maar overdag en (nog) niet ’s nachts
  • ze begint mee te waken met de andere 2 en rent met hen naar de voordeur
  • ze hebben de eerste maal met 3 in de garage gezeten wanneer wij enkele uren zijn weg geweest en dat verliep heel goed. Alleen bij het terugkomen, was ze even terug op haar hoede wanneer ze ons zag, maar dat ging snel voorbij.
  • haar vaste slaapplaats ’s nachts is naast mij aan het bed 🙂 Pebbles slaapt aan de zijde van Stefaan, naast het bed en Tosca aan het voeteinde, achter het bed
  • als Pebbles in de weg staat, tja daar kan ze niet zo makkelijk over springen. Dan maar onder haar buik doorlopen, dat gaat ook 🙂
  • na 1 week accepteert ze Stefaan volledig en heeft hij haar vertrouwen gewonnen : laat die knuffels en het veelvuldig aaien maar komen ! Wat is de liefde toch mooi 🙂
  • ondertussen zijn we sinds 3 dagen overgeschakeld naar andere voeding en is haar ontlasting nog altijd perfect. Haar huid is ook goed, maar momenteel krijgt ze nog medicatie hiervoor. Dat houden we verder goed in de gaten.

We zijn ontzettend blij met deze fluffy knuffelbeer en het gevoel is volgens mij wederzijds 🙂

Het is alsof Norah hier al jaren bij ons is ! Wat een mooi kerstgeschenk voor haar en voor ons 🙂

(Geschreven door Kristien Van Assche ,vrijwilliger Chow4ever)

BO (TEEFJE / °2013)

Marktplaats is gekend als dé plaats voor malafide broodfokkers om hun pups aan te prijzen. Maar Marktplaats wordt ook gebruikt door correcte mensen die onze vereniging nog niet kennen en noodgedwongen afstand moeten doen van hun lievelingsdier.

Dat is ook voor Bo het geval. Bo kwam als puppy in het gezin van haar voormalige baasjes terecht. Het moet gezegd: de liefde en verzorging die ze kreeg, hebben zijn vruchten afgeworpen: Bo ziet er erg mooi en verzorgd uit. Ook haar gedrag laat uitschijnen dat ze geen zware rugzak met zich meedraagt.

We nemen contact op, spreken een datum af waarop Bo mag opgehaald worden. 2 november wordt het, en het is een zwaar afscheid. Bo krijgt al haar spulletjes mee (en dat zijn er best wel wat), en vertrekt richting Sint-Niklaas waar gastmama Karine met veel ongeduld op Bo staat te wachten.

Na de kennismaking, volgt een rustige avond:

Al na enkele uren is Bo uit zichzelf contact komen zoeken met Karine, en wilde ze zelfs al geaaid worden. Ze is ook heel rustig, wandelt heel graag en doet dat ook héél flink aan de lijn!

update 3 november:
Bo is het altijd gewend geweest om in een bench te slapen ‘s nachts. Dat haar bench ook ‘heilig’ is voor haar, bewijst het feit dat ze altijd in de buurt ervan ligt. Wordt de bench verplaatst, dan volgt Bo ook. Het deurtje blijft gewoon open, zodat ze zelf kan beslissen of ze er al dan niet in wil slapen.

update 4 november:
Kristien brengt een bezoekje aan Bo, er staat een zonnige boswandeling op het programma – met leuke afsluiter bij Karine 🙂


De versgebakken koekjes werden niet goedgekeurd :p Bo is een kieskeurige dame….

update 6 november:
Karine:
“Bo eet of drinkt bijna niet … rouwproces? Ze gaat nog wel graag op wandel. Dan is ze superblij. Deze morgen kwam het jachtinstinct weer boven …dat is supersterk …je moet dan stevig in je schoenen staan om haar te kunnen houden. 💪🏻

We vragen Karine om Bo goed in te gaten te houden, zodat ze zeker genoeg drinkt (en eet).

update 7 november:
Karine:
“Vandaag heeft Bo 120 gram korrels opgegeten …’s avonds pas. Morgen ga ik ook het water afmeten en met kleinere porties starten en aanvullen. Dan heb ik meer zicht op wat ze werkelijk drinkt.”

Karin kreeg vandaag ook bezoek; Bo reageerde heel lief. Vrouwelijke energie is blijkbaar haar ding!

update 8 november:
Karine:
“Vandaag heeft ze flink gegeten en gedronken. Ze verraste me vandaag bij het wandelen ….de flexileash was op zijn langst , …een eekhoorn, …ik lag bijna op de grond. Het scheelde niet veel of ze sleurde me op mijn buik mee ..HAHA …zo een vaart liep het niet maar ik schrok wel van de kracht. Op wandel met een kind of tenger iemand is een NO go! Voor de rest gaat alles zijn gangetje. “

update 9 november:
Karine moet vandaag niet gaan werken, dus is er extra veel tijd voor Bo! Vandaag krijgt ze een verwenbeurt 🙂

“… En ze heeft er van genoten, ook van het uitzicht 🤩. Achterhand en poten … daar wordt ze zenuwachtig van . Maar toch 3/4 gedaan …bijna klaar voor een wasbeurt.”

Opgelet voor kippen op TV :-):
“Bo sprong met de voorpoten op de tv tafel en probeerde een kip uit de tv te halen ! Ik schrok me rot”

update 18 november:
Bo heeft vandaag kennis gemaakt met haar potentieel 4-ever mandje. Zij is vandaag verhuisd naar Nederland, waar ze een nieuw chowvriendje krijgt en een hele grote tuin om in te spelen! De eerste ontmoeting met Appie verliep alvast vlekkeloos. Als die trend zich voortzet, mag Bo (die dan de naam “Bally” zal krijgen) in haar 4-ever huisje blijven.

RINGO (REUTJE / °2013)

Eind oktober 2018: we ontmoeten Ringo op marktplaats. Ringo is een reutje van 5 jaar oud en ziet er op de foto’s heel erg verzorgd uit. Waarom moet zo’n mooie chow na 5 jaar op zoek naar een andere familie? Elke hond heeft zo zijn eigen verhaal, zo ook Ringo. Het huis was, na de komst van 3 kleinkinderen, te klein geworden om er ook nog een hond bij te houden. Gelukkig zien de ex-baasjes in dat onze vereniging het beste wil voor Ringo en besluit hij Ringo, in ruil voor een kleine bijdrage, aan ons af te staan. Alles wordt in gereedheid gebracht, maar helaas laat ons gastgezin op het laatste moment weten dat ze zich terugtrekken.

Ringo staat gepland om opgehaald te worden op maandag, 29 oktober en op zondag, 28 oktober moeten we dus last-minute nog op zoek naar een passend gastgezin. Gelukkig had Kristien in elk geval al een bezoek gepland aan Tanja en Dan, die zich als kandidaat-adoptiegezin hadden opgegeven. De kennismaking verloopt goed en ook Tanja en Dan geven aan dat Ringo de dag nadien méér dan welkom is. Ook hun werkgever is een hondenvriend en begrijpt dat zijn 2 werknemers morgen een dagje thuisblijven 🙂

Ringo zit in Sittard en moet naar Gent gebracht worden. Onze reddende engel Philip kan ons gelukkig uit de nood helpen… Maandagmiddag 29/10 zit Ringo in zijn auto:

Philip aan het woord:
“Toen ik aankwam in Gent stonden Dan en Tania ons al op te wachten.
We zijn uitgestapt en in het natuurgebied gaan wandelen.
Daar heeft Ringo kennis gemaakt met zijn nieuwe gastgezin. Ook kwamen we enkele andere honden tegen , en deed hij lief naar hen.

Ringo is heel lief en best heel aanhankelijk.

Maar wat mij opviel is dat zijn huid / vacht niet goed is.
Ik heb hem 1u lang staan strelen , en mijn hand zag helemaal zwart. Vettig en vuil dat in zijn vacht zat.  Dus ze gaan hem nog veel moeten wassen en kammen.

Maar het is sowieso een hartendief. ❤️ ik zou hem bijna naar huis meegenomen hebben”

update 29 oktober:
Het eerste nieuws dat we krijgen: Ringo eet graag kip en kaas (welke chow lust dat nu niet? ;-)). Eerst was hij nog een beetje verlegen, maar naar de avond toe kwispelde hij al enthousiast toen hij zijn harnas zag 🙂
Ook de tuin heeft hij al ontdekt en vraagt keurig om terug naar binnen te komen 🙂 Ringo is absoluut niet wantrouwig, op dag 1 kreeg Tania al likjes op haar hand.  Oh ja: zijn brokjes heeft hij ook flink opgegeten (omdat die gemixt werden met kip :-))

update 30 oktober:
Ringo vindt het gewéldig om verwend te worden én is een brok vol energie. Joggen is geen enkel probleem voor hem.

Tania en Dan beschrijven Ringo als een aanhankelijke chow die hen graag volgt. Op de trap komt hij niet, het is geen ‘klimmer’. Wanneer ze naar de garage gaan, gaat Ringo gezellig mee 🙂 Wanneer er iets opgekuist wordt, kijkt hij heel geïnteresseerd mee. Hij is wel onafhankelijk genoeg om eventjes alleen thuis te blijven. Vandaag was hij voor de eerste keer 2 uurtjes alleen. Toen Dan en Tania ‘s avonds terug thuiskwamen kwispelde Ringo erop los. Een goed teken!

update 1 november:
Tijd om te chillen! 🙂



Tania aan het woord:
“Ringo is een heel leuke hond 😊 Hij is moe van de lange wandeling die we vanmorgen gedaan hebben. Hij is ook heel stil. Wanneer we gaan werken, komen we ‘s middags ook naar huis om te kijken. Hij waakt wel heel flink: gisteren klopten er kindjes op het raam en begon Ringo te blaffen. Hij is heel lief en  heel blij wanneer hij ons ziet thuiskomen: hij likt aan onze handen, volgt ons in huis, gaat in de tuin, houdt ervan geborsteld te worden en soms wil hij ook op zijn buik gestreeld worden🙂.”

 

update 2 november:
Ringo is vandaag naar de dierenarts geweest voor een algemene check up. Buiten een oude hotspot is er niets ontdekt – hiervoor krijgt hij trouwens nog 10 dagen antibiotica.

Hoe was Ringo’s gedrag? Hij zag er een beetje bang uit, maar is heel flink geweest!

update 3 november:
Tijd om te chillen! 🙂

Vandaag werd getest hoe Ringo reageert wanneer hij alleen thuis is. Toen Ringo’s gastbaasjes na 2 à 3 uur terug thuis kwamen, was Ringo aan het slapen. Als beloning kreeg hij een wandeling; want wandelen is 1 van zijn favoriete hobby’s :p
‘s Nachts is hij braaf, hij maakt ook geen aanstalten om op de trap te klimmen.

update 6 november:
Ringo heeft de laatste dagen iets meer geslapen dan gewoonlijk. Wellicht een gevolg van de antibiotica die hij moet nemen, of van de lange wandelingen die hij krijgt 😉

en ook om hem te kammen, is er geen enkel probleem!

update 7 november:
Genieten van de zonnestralen…

update 9 november:
Happy Friday! Ringo mocht vandaag mee naar het werk en heeft daar vele harten gestolen…

update 2 december:
Soms wordt een gastgezin zo verliefd op hun gastchow dat ze beslissen hem te adopteren 🥰🥰🥰
Zo ging het ook bij Tania en Dan, die ons gisteren lieten weten dat Ringo zijn mandje bij hen mag blijven staan!


(Geschreven door Kristien Van Assche, vrijwilliger Chow4ever)

BLACKY (REUTJE / °2016)

 

Deze prachtige reu van 2,5 jaar is Blacky en werd vandaag met veel liefde opgenomen in onze vereniging via het gastgezinnetje van Isabel en Tom.

Blacky’s baasjes moesten helaas de hartverscheurende keuze maken om Blacky af te staan. Soms gebeuren er dingen in het leven die ons geen keuze laten…

Blacky heeft een prachtig, zacht karakter én kan samenleven met poezen, is heel lief naar kindjes, en heeft geen enkel probleem in de omgang met niet-dominante teefjes.

Daarenboven werd Blacky al gecastreerd, gevaccineerd en ontwormd.

update 04/10:
Isabel aan het woord 😉

Ochtendupdate:
Deze nacht is goed verlopen! Hij heeft niets van lawaai gemaakt. Toen mijn man deze ochtend opstond en bij hem ging heeft hij wel wat geblaft. En ook toen ik wakker werd was hij opnieuw heel wantrouwig.. hij zit nog het liefst in de garage waar ook nu de deur openstaat voor de tuin, maar ik ben nu al een klein uurtje wakker en ik laat gewoon alle deuren open en stillaan komt hij eens piepen bij mij 😉

Avondupdate:
Blacky is nog steeds zeer voorzichtig naar ons toe. Vandaag heb ik overdag alle deuren opgelaten, zo kon hij op zijn eigen tempo eens komen rondsnuffelen zonder dat wij ‘in de weg zaten’. Toen ik thuis kwam zat hij toch terug in de garage.
Ik heb ongeveer een goed uurtje met hem alleen thuis geweest & hij lag vooral buiten of in de garage op zijn gemak, ik heb hem dan ook maar gewoon laten doen. Wanneer ik buiten op ons trapje ga zitten, komt hij wel eens snuffelen & ik mag eens op zijn kopje wrijven, maar dan is hij weer snel weg.
Thomas is dan thuis gekomen & hij is nog eens alleen met hem gaan wandelen, zonder de kinderen. Hij loopt al veel beter aan de voet en loopt inderdaad heel graag 😁 ik ga eens kijken voor een betere leiband om te lopen & vanaf volgende week probeer ik hem dan eens mee te nemen 😉 voorlopig doet hij precies alleen een kakje tijdens zijn wandeling, maar dat zal nog wat vroeg zijn om daar iets over te zeggen.
Wij merken wel dat hij precies iets losser is na het wandelen. Hij probeert wat meer binnen te komen kijken wat er allemaal gebeurt. Maar eens we teveel aandacht naar hem richten gaat hij toch terug buiten.
Ik mag hem wel al wat meer aaien 😉 maar hij heeft nog wat tijd nodig.”

update 05/10:
Vandaag was een geweldige dag met Blacky! Wanneer Thomas deze morgen opstond stond Blacky hem op te wachten & toen hij zag dat het Thomas was begon hij zelfs een klein beetje te kwispelen. Hij is flink buiten pipi gaan doen & kwil uit zichzelf weer naar binnen!
Toen ik opstond stond hij ook al klaar & deed hij ook al een poging om in de keuken te komen.
Wanneer ik deze middag na het werk thuis kwam stond Blacky mij aan de voordeur op te wachten! Hij kwispelde & ik mocht hem wrijven. Hij loopt nietmeer van ons weg & hij begint uit zichzelf ons op te zoeken. Hij laat het zeer goed toe dat we hem spontaan wrijven & hij begint ook te reageren wanneer we zijn naam roepen om bv naar binnen te komen. Hij ligt nu ook altijd in de living bij ons ipv in de garage of de tuin. Dit doet hij wel vooral als de kindje er nog niet zijn (of zoals nu als ze in hun bedje liggen). Als de kindje er bij zijn en er dus wat meer drukte is, zoekt hij eerder een rustiger plekje dicht bij een deur. Vandaag lag hij vooral aan de voordeur dan.
Hij heeft wel bijna nog niks gegeten van zijn korrels.
De kat haar korrels daarintegen heeft hij volgens mij wel opgegeten, dus die gaan we op hoog moeten zetten.
Tussen onze poes en Blacky gaat het ook al veel beter! De poes blaast al bijna nietmeer op Blacky en meestal negeren ze elkaar gewoon.
Tijdens onze wandeling daarstraks hebben we nog maar eens gemerkt wat voor een schatje Blacky is! Hij loopt al veel beter dicht! Ik denk nog een week hier aandacht aan besteden & hij doet het uitstekend! We zijn verschillende honden gepasseerd en dit doet hij ook prima! Hij heeft er wel interesse naar & hij probeert er bij te gaan, maar hij blaft totaal niet, is totaal niet agressief & hij mocht even snuffelen met een golden retriever en hij was super flink! Ook als we een blaffende hond passeren dat hij amper iets!
We zijn ook paarden tegen gekomen & ook hier blaft hij niet. Hij is wel nieuwsgierig en wil eens snuffelen, maar als de paarden hem geen aandacht geven, loopt hij gewoon door.
Nu ligt hij hier bij ons aan de zetel & het is duidelijk dat Blacky zijn plaatsje bij ons thuis zo goed als gevonden heeft! Hij komt spontaan bij ons & zoekt onze aandacht een beetje op. Het is echt een geweldige hond!! 😁

 

update 07/10:
“Dag iedereen! Nog even een update.
Blacky is helemaal open gebloeid. Hij komt heel veel knuffels & aandacht vragen! Hij is inderdaad heel aanhankelijk. Ook met de kinderen gaat het super! Ze laten hem vooral gerust, maar hij vindt het niet erg als ze hem eens aaien.
Het wandelen gaat ook steeds beter! Hij trekt al niet meer zoveel als in begin, met wat aandacht loopt hij goed aan de voet. We merken wel dat hij elke dag een goede wandeling nodig heeft. Vooral ook omdat hij enkel op de wandeling een grote boodschap doet.
Commando’s zoals zit, blijf, lig,… kent hij niet.
Hij begint ook eindelijk zijn korrels op te eten, dat maakt me ook blij 😉
Deze nacht was wel wat minder. Hij heeft heel veel zitten blaffen.
Ik denk in eerste instantie omdat hij misschien geluid hoort van buiten, maar daarna was het precies gewoon voor aandacht. Hopelijk betert dit terug.”

update 11/10:
“Lopen, daar is hij zot van! Hij krijgt soms van die energie opstoten en dan begint hij heel de tuin rond te crossen & zie je duidelijk dat hij wil spelen 😄 de eerste keer dat Blacky dat deed was nogal verschieten 😆 het is ook een echte knuffelbeer! hij zit heel graag bij ons in de buurt en iedereen mag hem aaien zonder problemen.
ik ben gisteren ook de eerste keer met hem gaan lopen en dit ging ook vrij goed voor de eerste keer.
het enige lastige puntje is dat hij toch al even platte stoelgang heeft en dus tijdens de wandeling doet hij zijn boodschap en dan blijft dit vaak in zijn lange haren achteraan hangen.. telkens als we thuis komen krijgt hij dus een schoonmaakbeurt ☺
Wij hebben Isabel intussen gevraagd om toch eens naar de dierenarts te gaan zodat hij het probleem van de platte stoelgang kan onderzoeken.

update 12/10:
Isabel is vandaag met Blacky naar de dierenarts geweest en daar werd beslist om Blacky volledig te testen. Er werd zowel bloed als een staal van zijn stoelgang afgenomen, zodat we (eventueel) kunnen uitsluiten dat het probleem bij de lever of nieren ligt. Maandagavond kennen we het resultaat. Isabel liet ons weten dat Blacky super flink was bij de dierenarts. Wel wat bang, maar totaal niet agressief! Zelf wanneer ze bloed aan het afnemen was deed hij niks! 😉 het is een “flinke beer!”

Isabel voegt er nog aan toe:
“Met de kindjes gaat het trouwens heel goed. Janne (de jongste van 1jaar) durft nogal eens aan zijn eet/drinkbak komen en spelen & daar doet hij totaal niks op. Zij aait hem ook vaak en dan wil hij altijd lekjes geven ☺️
Jules (de oudste van 4jaar) is meer terughoudend naar Blacky. hij gaat graag mee wandelen enzo, maar gaat hem niet spontaan in de zetel zitten aaien ofzo. Jules geeft wel heel graag snoepjes aan Blacky & speelt graag in de tuin met hem. Jules smijt dan zijn balletje weg & geniet er van dat Blacky daar dan achter loopt 😉
We merken wel dat Blacky toch meer de rust opzoekt wanneer de 2 kinderen druk zijn. Dan gaat hij in de inkom of de garage liggen.”

update 13/10:
Het resultaat van Blacky’s bloed- en stoelgangonderzoek zijn helaas nog niet bekend. We moeten een dagje langer wachten.
Intussen krijgen we wel een nieuwe update van Isabel over Blacky’s “blafgedrag”: Het blaffen is al heel fel geminderd & hij is altijd zo blij om ons te zien 😉 hij staat altijd al kwispelend ons op te wachten ☺️ Tijdens het wandelen gaat het ook heel goed als we alleen zijn, maar als er een andere hond in de buurt is dan trekt hij enorm om er naartoe te gaan. Niet op eens agressieve manier, ik denk eerder uit nieuwsgierigheid.. maar hij heeft wel kracht 😆

update 14/10:
Isabel informeert ons over de resultaten van Blacky’s onderzoeken: “Blacky heeft een giardia-infectie. Dat is een parasiet die in zijn darmen zit. De dierenarts vroeg of hij dit als pup heeft gehad, omdat dit niet vaak bij oudere honden voorkomt. Hij denkt dat hij dit ofwel als pup heeft gehad & dat het toen niet correct is opgevolgd & dan kan dat tot gevolg hebben dat dit iets blijvend is waar hij last van zal hebben. Ofwel heeft hij het nu toeval toch voor de eerste keer & zou het perfect te behandelen kunnen zijn met medicatie. Ik mag morgen terug bij de dokter gaan om alles nog eens te overlopen & de medicatie op te starten.”

update 17/10:
De behandeling werd opgestart. Blacky heeft een injectie gekregen & moet nu  gedurende 7 dagen medicijnen krijgen. Dan 10 dagen wachten & dan opnieuw 7 dagen medicijnen. Daarna zou het beter moeten zijn. Als blijkt dat de stoelgang niet verbeterd is, moet hij aangepaste voeding krijgen.

update 21/10:
“Nog even een update over Blacky 😉
Wij hebben het gevoel dat het al veel beter gaat. Zijn stoelgang is al veel beter!
Gelukkig gaat het met een stukje vlees heel gemakkelijk om hem zijn pilletjes te geven 😉
Blacky heeft ook al zijn eigen plekjes in huis 😉 als het met ons 4 wat drukker is, dan ligt hij in de inkom aan de voordeur, als het wat kalmer is, dan ligt hij meestal aan de zetel bij ons & als we aan het eten zijn ligt hij onder de tafel 😆 maar hij is wel heel flink! Hij gaat nooit eten afvragen 😉
Zelfs toen Janne (onze jongste dochter van 1 jaar) op de grond een wafeltje aan het eten was, zat hij heel mooist naast haar. Zij op haar gemak aan het eten met veel gekruimel & Blacky achteraf alle kruimels opeten! 😂 geweldig om te zien! Vandaag zijn we naar het bos geweest & tussen de blaadjes is hij ook helemaal in zijn nopjes hoor”

update 29/10:
Blacky de bewaker 😉

update 6 november:
“Gisteren is Blacky aan zijn 2de deel van zijn pilletjes begonnen. Hij doet het heel goed ! Pilletjes eet hij makkelijk op 😉 & met de stoelgang is het ondertussen heel erg goed!”

update 15 november:
“Blacky heeft al zijn pilletjes gekregen en het is een groot verschil met in begin. zijn stoelgang is weer helemaal normaal 😉 De dierenarts zei dat het hiermee opgelost zou zijn 🙂 als het terug zou komen, zouden we het zien aan zijn stoelgang 🙂 maar dat is tot op vandaag heel positief”

update 24 november:
deze namiddag krijgt Blacky speciaal bezoek uit Nederland…. van zijn potentiële adoptiebaasjes… Duimen jullie mee met ons?

Avondupdate:
Bedankt aan zij die met ons mee-duimden 😚… Blacky is deze namiddag vertrokken richting Nederland met zijn nieuwe adoptiebaasjes! 🐾💖
Voor de poezen daar is het nog eventjes wennen, maar met zo’n lieve chow komt dat zeker goed 

(Geschreven door Kristien Van Assche, vrijwilliger Chow4ever)

BOEDHA (TEEFJE / °2011)

Op enkele maanden tijd is Chow4ever heel erg bekend geworden in de ‘chowwereld’, in België, maar zeker ook in Nederland. Het is opnieuw vanuit Nederland dat we een mailtje in onze mailbox zien verschijnen met de vraag of we een 7-jarig chowteefje, Boedha, kunnen helpen herplaatsen. De dame die ons mailt zit met de handen in het haar, omdat haar broer ernstige medische zorgen nodig heeft en daardoor niet langer voor Boedha kan zorgen. We begrijpen dat dit een dringende vraag om hulp is en schieten meteen in actie.

Het geluk staat aan onze kant: Angel werd net geadopteerd, waardoor gastmama Emilie en -papa Philip weer beschikbaar zijn om een nieuwe chow te helpen naar een fijne toekomst. We weten intussen ook dat Philip en Emilie altijd klaar staan om ons te helpen en ook deze keer bevestigen ze enthousiast! Dan rest ons enkel nog de overdracht te regelen.

Gelukkig hadden Kathleen en Jurgen al een weekendje Amsterdam in’t verschiet. En natuurlijk maken we van zulke ritjes gebruik om onze chows op hun bestemming te brengen. In de heenreis gaat Skippy mee, in de terugrit mag Boedha als co-piloot instappen 😉 Loes zorgt even voor opvang, maar de poes des huizes is minder blij wanneer ze wordt aangevallen door Boedha. Maar er is hulp op komst: Jurgen en Kathleen zijn intussen al onderweg om Boedha op te halen.

Kathleen laat ons weten dat Boedha heel mager is en nogal wankel op haar pootjes staat, maar heel lief is. Ook in de auto gedraagt ze zich als een voorbeeldhond 🙂

zondag 2 september :
De eerste ontmoeting met Emilie en Philip:


is’t bij jullie dat ik moet zijn?!

Eenmaal thuis gearriveerd, krijgen we een eerste update: “De ontmoeting met Igor is super goed verlopen 😊 Standaard wandelingetje samen en nu is hij rustig naar haar toe en zij zoekt heel het huis af naar meer snoepjes 😄

update 3 september:
Philip:
“De nacht is rustig verlopen voor Boedha 🤗👍🏻
( voor de papa wat minder want ik lag te luistervinken of alles wel goed was 😅 )
Ze heeft deels bij ons geslapen en deels in de gang.
Ze is ‘ snachts een keer of 3 gaan drinken.
Wat ervoor zorgde dat ze vanmorgen om 6u nodig naar het toilet moest 😊

Daarna heeft ze als een stofzuiger haar maaltijd opgezogen 😅
We geven kleine porties , en dan gewoon enkele per dag dat ze ook haar dagelijkse portie binnen heeft.

De wandeling ging heel goed.
Ze wandelde goed mee en hebben een 2km gewandeld.

Ook heb ik om 10.10 al een afspraak kunnen regelen bij de D.A 🤗👍🏻 dus straks weten we al meer”

Wachten bij de dierenarts:

“De dierenarts heeft haar gecontroleerd en momenteel “gezond” verklaard.
Ze heeft inderdaad ondergewicht, maar dat zag iedereen. Nu moeten we haar gewoon rustig aan voederen en zien dat ze wat gewicht bijkomt.
Daarbij moesten we dan kijken of er bepaalde “vreemde” gewoonten zich blijven voortdoen. Veel drinken , blijvende diarree , schudden, dat soort zaken…
Achteraan heeft ze een kale, hard geworden eeltplek doordat ze zo mager is dat haar heupbeen er bijna doorkomt en daardoor het haarverlies en eelt.
Op zich allemaal niet erg , gewoon dikker worden 🤗
Oogjes waren oké , oortjes ook ( zeker als je “koekje” zegt 🤪 )
En qua wandelen en gewrichten moet ze eerst nog aansterken alvorens ze echt kan zien of er problemen zijn.
Nu is er zo een gebrek aan spier- en vetmassa dat ze sowieso raar of scheef zal lopen.
Dus ook hier weer : eerst dikker worden 🤗

Eeeeeeen…. Wie braaf is, wordt beloond met een nieuw harnasje 🙂

…. en mag lekker spelen op de grote wei!

De wandeling naar huis is er teveel aan voor Boedha, die intussen nog volop spieren moet aanmaken. SOS Emilie!

Emilie en Philip hebben de belangrijke taak om Boedha zo’n 5 kilo te laten aankomen en haar vet- en spiermassa op te bouwen.
Met de brokkenvoeding die Philip gekocht heeft, zijn we alvast op goeie weg 🙂

update 7 september:
Update van gastpapa Philip:
“Eergisteren was Boedha maar stil , en heel kalm.
Ze voelde zich duidelijk niet helemaal ok.
Maar sinds gisteren geven we ze enkel rijst en gekookte kip, verschillende keren per dag , kleine porties en daarvan kikkert ze wel op 👍🏻

Ik neem ‘s middags extra pauze zodat ik naar huis kan om Boedha eten te geven en zien of alles goed is.

Vanmorgen op de wandeling heeft ze een nieuwe versnelling gevonden “turbo” 😅
Ze liep heel de tijd vooraan en bleef maar in haar tuigje hangen.
Alsof ze klaar was de wereld te veroveren 😁

Wij hebben gemerkt dat het met onze kat wel lukt. Vrienden zullen ze nooit zijn … maar ze negeert de kat, dus da’s al iets 👍🏻
Paarden zijn helemaal haar ding niet denk ik 😱🙈
Vanmorgen kwamen we een paard in de weide tegen en ze ging flink tekeer tegen de omheining. Dus … een baasje zonder paarden 😅😬

update 9 september:
Goeiemorgen mama! 

Emilie laat weten dat Boedha’s voeding vandaag wordt aangepast. Van yoghurt+rijst+kip wordt overgeschakeld naar yoghurt+rijst+brokjes met lam en eend. De reden? Emilie en Philip merkten op dat hun gasthondje jeuk heeft aan de onderkant van al haar pootjes. Ofwel komt dat door het wandelen, ofwel misschien van de kip? We zullen zien of er verbetering is na de switch.

Nog een (leuke) anekdote :-):
“Ochtendritueel 😅:
1) Igor opent de deur als hij vindt dat we te lang in bed liggen …
2) Boedha komt kijken wat er hierboven op bed allemaal te beleven valt, omdat wij daar altijd maar liggen.

En uiteindelijk: de hondentrein:”

Emilie vult aan: “Boedha is super lief en aanhankelijk, en niet alleen wanneer er iets te eten valt 😁 ze piept van blijdschap wanneer we thuis komen en werpt zich in onze armen.”

update 10/09:
“Als Igor op mijn dekentje gaat liggen, dan leg ik mij op zijn kussen!”

update 11/09:
Some things just fill your heart without trying…

update 12/09:
Philip:
“Even een update van ons klein “prinsesje”
Vandaag een iets minder leuke update … maar zo moet het ook af en toe, eerlijk is eerlijk.

Vanmorgen vroeg flink gewandeld en weer wat energieker gewandeld, maar de vaste stoelgang laat het nog steeds afweten.
Dus staaltje naar de DA gebracht om te zien wat er verder nog is. Thuis gekomen en flink weer heel haar bakje leeg gegeten.
Tegen dat ik vertrok lag ze al terug te snurken op haar matje.
Dan s’ avonds, kwam mama Emilie thuis en was ze weer helemaal door het dolle heen , zich tegen haar benen smijten en op haar rug liggen kronkelen alsof ze ons maaaaaaanden gemist had.
Dan is Emilie naar boven gegaan om te koken en eten en dan is Boedha erin geslaagd om de kat eens goed vast te hebben 🙈😞
Ze weet niet direct hoe het gebeurd is, en het is op zich raar want Tabasco (de poes :-)) past meestal zeer goed op.
Na het tumult in huis is de kat verdwenen en zag Emilie aan de poot van Boedha een scheurtje / wonde.
Dus die is nu professioneel ingetaped. 💪🏻
Vrijdag heb ik een dag vrij en zal ik nog maar eens naar de DA gaan om te zien hoe en wat. Momenteel is ze terug rustig en ligt ze hier wat te snurken … alsof er niets gebeurd is.

Hopelijk morgen een betere dag voor Boedha”

 

update 14/09:
Philip:
“Vandaag terug naar de DA geweest want de stoelgang blijft lopend.
Dus hier hebben we een pilletje en een “spuitje” voor gekregen. Ook heeft ze wat last van huidirritaties. Dus ook Boedha zal dit weekend in bad moeten 🤗
En dan het HEEL goede nieuws: Ze weegt intussen 17,5 kg 💪🏻😅 dus we zijn goed op weg 😁

Update 17/09:
Mamatijd

… en papatijd!

update 20/9:
Ons Boedha past haar goed aan aan het dagelijkse leven.
Ze komt heel goed bij en krijgt terug enorm veel energie.
Het is wel een karaktertje 😅 want trekken doet ze als de beste 💪🏻.
En daarnet heeft ze voor de eerste keer gespeeld 😍
Ineens kreeg ze een balletje in het oog, en spelen maar 🤗

update 25/09:


Gastpapa Philip aan het woord:
“Ons meisje doet het elke dag een stukje beter. En ze laat haar ware karakter en eigenschappen zien.

Zo is ze s’avonds heel koppig om in haar eigen bed te gaan liggen en wil ze in de slaapkamer bij ons. Maar dan na enkele uren wil ze wel op haar eigen bed liggen en vertrekt ze.
Qua dominantie is ze een echte vent 😅 desondanks de 17kg en half het volume van Igor duwt ze hem opzij als ze wil snuffelen😁 en dan zie je Igor kijken “en ik dan?!?” 😅
Vandaag heb ik haar geborsteld, maar er kwam haast niets af. En wij borstelen haar maar om de paar dagen.
Dus een super low maintenance Chow ivm kammen.”
update 28/09:
30 minuutjes naar de winkel geweest en de gastbaasjes die dan thuiskomen? FEEST!

én de allereerste reactie wanneer Philip met de fiets thuiskomt, zich in de garage parkeert en dan de deur open trekt:

Wat ze ook leuk vindt? Igor zijn bed stelen :p


update 29/09:
Wat ze niet leuk vindt: in bad gaan…. 


Ook het afdrogen / droogblazen ging moeizaam en lijkt Boedha echt niet leuk te vinden.

Gelukkig mag ze na haar badje ALLE frustraties eraf lopen 🙂

update 30/09:
Helaas vandaag wat minder goed nieuws van gastmama Emilie: “Weer bevestigd dat Boedha niet zo sociaal is tegenover andere dieren (honden/paarden/schapen). Net gaan wandelen met vrienden en ze heeft een hap genomen uit de bil van Billy de Mechelse Herder.. 😖 Gelukkig zonder erg op het eerste zicht, maar wel teleurstellend. Om de één of andere reden gaat het wel met sommige andere honden. Is het omdat Igor bij onze roedel hoort en zij opgevangen wordt door ons dat ze Igor accepteert? We weten het niet…
🤷‍♂️

Ondanks haar stoute uithaal van vandaag, mag mevrouwtje vanavond toch nog mee naar een familiefeest 😉 Daar heeft ze zich (gelukkig) wel voorbeeldig gedragen en vele hartjes veroverd.

   

update 02/10:
“Daarnet hebben we 2 hotspots ontdekt. 😖
Eentje aan het begin van haar staart en dan eentje halverwege haar staart 😞
We geven haar enkel haar normale voeding en 3 soorten koekjes.
Dus vanaf nu zal het enkel nog haar voeding zijn en dan analyseren waarvan ze de jeuk krijgt 😞

update 08/10:
update 10/10:Ochtendwandelingen zijn leuk …. Maar naar huis gaan nog veel leuker 🤗
Want dan krijgen we eten:-) 

update 12/10:
“Vannacht hadden we hevig onweer in Aartselaar en Boedha was heel bang.
Ze bibberde helemaal en was over haar toeren.
Dus als goede papa: kleren aan gedaan en 1u in de hal gezeten bij haar en Igor (die er geen last van heeft en dus wel aan het “slapen” was )
Ze ijsbeerde de hele tijd op en af.
En nu komt de clue.
Ik vond al dat er een raar geluidje was als Boedha stapt.
Maar ik dacht telkens “zal wel een nageltje zijn dat meer lawaai maakt op de vloer dan de andere 15”
Maar nu dat het gisteren tussen het gedonder heel stil was in huis merkte ik dat met het voorbijwandelen haar linker achterpoot het geluid produceert.
Ik heb er zeker 30min op gelet als ze ijsberend voorbij kwam.
Het is een heel felle / scherpe tik. En ik herken het geluid eigenlijk omdat ikzelf dit ook heb met mijn voet.
Als ik wandel zit die niet altijd helemaal “juist” en dan hoor en voel ik die klikken. En het is dat specifieke geluid dat je hoort.
Nu om mogelijk de puntjes aan elkaar te linken: ze beet al eens in haar linker achter poot.  Nu is dit de laatste tijd erger geworden.
Dus ik vermoed dat ze mogelijk daar wel last van ondervindt en daarom aan de binnenkant van haar bil / poot bijt. Vanmorgen zag ik dat het best erg was. 
Heb het ontsmet en haar nekband terug aangedaan. 😖 onze kleine meid 😞
Maandag moet ik voor mijn eigen geweten even langs de dokter. “

update 13/10:
“Gisteren zijn we naar de dierenarts geweest met ons meisje.
Het verdict was niet zo vreemd. 2 weken antibiotica, een kleine hoeveelheid cortisone en dan verder de wondjes met iso betadine ontsmetten zoals we reeds deden. Hopelijk is ze binnen 2 weken weer helemaal gezond.
Want voor de rest woog ze 19kg en is ze fit verklaard 👍🏻
update 20/10:
Weer helemaal in haar element!

update 28/10:

Vuurwerk buiten…. Brrrrr….

update 06/11:
Boedha heeft gisteren haar laatste pilletje gekregen. En dan nu maar hopen dat ze geen hotspots meer krijgt…

En nog een kleine update van Philip:
“Ze is heeeeeel actief.
Ze kan makkelijk 5km wandelen zonder moe te zijn , en dan trekt ze nog die gehele 5km.
Ze kan ook lopen zonder te trekken maar dan heb je een korte leiband nodig en veel doorzettingsvermogen”

update 14/12:
Philip, onze vrijwilliger en organisator van de chow chow wandelingen in Vlaanderen, ontmoette in oktober Isabelle en Bart, die samen met hun chow Yoda meededen aan de chow-wandeling. De ultieme gelegenheid om ook Boedha aan Yoda voor te stellen. Zoals we allen weten, kiest Boedha haar vriendjes zelf, en gelukkig mag Yoda daar ook deel van uitmaken.

Het duurde dan ook niet lang voor Isabelle en Bart om te beslissen om Boedha een nieuwe thuis te schenken. Wij hopen dat alles goed mag verlopen zodat zij haar 4ever-mandje gevonden heeft.

(Geschreven door Kristien Van Assche, vrijwilliger Chow4ever)

CASEY (TEEFJE / °2016)

Een tijdje geleden besluit één van onze trouwste volgsters Jeannette Goorhuis en haar echtgenoot Gerbrand om een bezoekje te brengen aan Hades in het asiel te Lommel. Bedoeling was alvast een nieuw speelkameraadje te adopteren voor Laika omdat het écht niet goed ging met Skai.

Tot op heden kunnen ze Hades nog steeds niet uit hun hoofd zetten, doch zijn overduidelijk pijnlijke lichamelijke toestand strooide roet in het eten en deed hen meer kwaad dan goed. Vol verdriet en diep teleurgesteld keerden ze huiswaarts …

Wil het toeval dat er, ongeveer gelijktijdig,  bij één van de vrijwilligers een dringende noodkreet binnenloopt van een lieve dame die om méér dan begrijpelijke reden dient afstand te nemen van haar chow Casey.

Kortom, een droomscenario wordt in een mum van tijd gerealiseerd : iemand die oprecht op zoek is naar een gouden mand voor haar hond en een stel dierenvrienden die deze wens zonder de minste twijfel kunnen invullen.

Ophalen in het noorden van België en naar de nieuwe baasjes brengen in Nederland werd een rit van welgerekend een kleine 600km, doch daar hadden André en Marline niet het minste probleem mee …

Het werd een méér dan hartelijke ontvangst bij Jeannette en Gerbrand en er werd geklonken met BELGISCH BIER !
(Geschreven door Marline Landuyt, vrijwilliger Chow4ever)

BILLIE ( TEEFJE / °2017)

Facebook, wat een uitvinding hé?! Hoeveel tijd per dag spendeert de gemiddelde Belg of Nederlander dagelijks op dit platform? Wellicht meer dan we zelf zouden willen 😉 En gelukkig maakt onze vereniging zich ook schuldig aan die “verslaving”. Het is namelijk net daardoor dat ons oog begin van deze maand valt op een berichtje in één van de “chow chow” groepen die we volgen.
De boodschap: “Wegens familiale omstandigheden zoek ik een nieuw huisje voor Billie, mijn chow chow. Ze is 1 jaar oud en een écht chow karakter (hou daar rekening mee). Ze kan goed overweg met (jonge) kinderen. Andere honden zijn geen probleem, het is zelfs een pluspunt. Poezen ook geen probleem. Speels, maar koppig! Gechipt, nog niet gesteriliseerd. Ik doe haar niet zomaar weg, ik vraag 400€, omdat ik zeker wil zijn dat ze niet naar de eerste de beste gaat.

Bij ons gaat Billie sowieso niet naar “de eerste de beste”. Dat geldt voor Billie, maar ook voor alle andere chows die wij in onze vereniging opnemen. Alleen is het voor ons onmogelijk om 400€ neer te tellen. We komen tot een consensus waarbij we wel nog moeten betalen, maar gelukkig geen 400€!

Francine en John, die onlangs Angel helaas niet konden adopteren wegens een “no-go” met de poes, zijn uiteraard nog steeds in de running. We stellen Billie aan hen voor en zij zijn meteen razend enthousiast. We spreken af om Billie bij hen te brengen op zaterdag 18/8. Laten we hopen dat het deze keer wél lukt met de poes. In elk geval beginnen zij als “gastbaasjes”, en als alles goed verloopt, bestaat de kans dat Billie door hen geadopteerd wordt. Fijn!!

Carine, die zal zorgen voor de ophaling van Billie, heeft intussen ook contact met Jessica, Billie’s ex-baasje, en krijgt daardoor een beter zicht op de geschiedenis van Billie. 1 jaar jong, en al zo’n levensloop…

“Ik heb haar nog maar 2 maand en voor mij zat ze bij mensen die de chip nog zelf niet veranderd hadden van de eigenaars uit Antwerpen die haar weg gedaan hebben door allergie, maar dan stond ze wel mooi maar toen ik haar ging halen stond ze graat graat mager nu komt ze eindelijk op haar plooi 🙂 Haar chip staat nog altijd op de 1ste eigenaar. Een vriendin van mij is dierenarts en heeft haar gecontroleerd, heeft een vlooienbehandeling gehad etc. Haar vacht is al veel verbeterd nu geen vlooien blinkt terug en is terug mooi fluffy door het elke dag kammen 🙂
Wat ik niet begrijp is dat ze al 1,5 jaar is en nog geen regels geeft gehad en bij de vorige 2 ook niet dus …. en mijn vriendin heeft een cocktailmix gegeven, maar hadden het boekje niet bij . Is wel ook extra gecontroleerd op afwijkingen, omdat ze zo mager was, maar ze is kerngezond”. 

Ook voor ons zijn er een aantal zaken onduidelijk…. Is Billie effectief nog niet loops geweest? Of hebben de vorige baasjes niet oprecht alle info doorgegeven? Is het hen misschien niet opgevallen? (aangezien Billie niet gesteriliseerd is)
Heeft Billie effectief de nodige inentingen gekregen? Hier is namelijk geen bewijs van, aangezien er niets in het paspoortje werd ingevuld.

Vele vragen, weinig antwoorden dus momenteel.

We rekenen op Francine en John om, tijdens de periode dat Billie bij hen is als “gasthond”, de nodige informatie te verzamelen en ons door te spelen.

Zaterdag, 17 augustus:
de dag van de overdracht is aangebroken!

Hét belangrijkste: Teddy vindt zijn nieuwe vriendinnetje alvast méér dan OK!
En de poes?! Die was rustig en gromde niet 🙂 Billie toont een ‘gezonde’ nieuwsgierigheid, maar heeft verder geen kwade bijbedoelingen.

Het wandelen samen verloopt alvast prima!

& ook Billie’s eetlust lijkt helemaal niet aangetast! Goed nieuws 🙂
John bevestigt ons dat het echt een makkelijke meid is: “we mogen haar ook overal aanraken, heb zelf haar ogen al eens afgekuist. Morgen gaan we eens proberen om haar een beetje te kammen met beetjes zitten een paar klitten in.”

Zondag, 19 augustus:
The morning after? Fantastisch…. lekker veel gespeeld & tijd om te relaxen 🙂

Maandag, 20 augustus:
“Met Billie gaat alles erg goed. Vanmorgen kwam ze ons zelf wakker maken  en gaf likjes om naar buiten te gaan”.

Woensdag, 22 augustus:
“Oh! Wat gebeurt er buiten?”

Zaterdag, 25 augustus:
Francine laat ons weten dat alles nog steeds voortreffelijk verloopt. Ook de omgang met de poes, soms spelen ze ook samen! Billie is héél lief en wandelt héél graag.

Zondag, 26 augustus:
Zondag is rustdag voor iedereen, toch? 🙂

Woensdag, 29 augustus:
Billie heeft haar menstruatie! Alle hens aan dek dus om Teddy en Billie te scheiden zodat er geen ongelukjes gebeuren.

Woensdag, 12 september:
Billie is langs geweest bij de dierenarts. We nemen toch graag het zekere voor het onzekere en zorgen voor een algemene check-up, vaccinaties, het verzorgen van enkele oude hot spots en voor de rest was Billie heel braaf en vooral gezond. Intussen weegt ze 17kg, wat nog steeds te mager is, maar – uiteraard – wordt hier aan gewerkt!

Na de inspanning, volgt de ontspanning 😉

Zaterdag, 15 september:
De officiële adoptieformulieren zijn ondertekend! De cirkel is rond: zowel Billie, Teddy, de poes als adoptie-ouders Francine en John zijn halsoverkop verliefd geworden. Geen zoektocht meer voor Billie. Zij mag genieten van eindeloze liefde, ontspannende wandelingen, ontelbare knuffels, en immens veel speelmomenten!

Veel geluk, lieve Billie!

Héél véél geluk samen!

(Geschreven door Kristien Van Assche, vrijwilliger Chow4ever)

SKIPPY (REUTJE / °2015)

Gouden 4ever mandje gezocht voor de prachtige en lieve Skippy

 

Is hij niet mooi, deze jongen?

Skippy is ruim 3 jaar oud en heeft de eerste tijd van zijn leven bij een broodfokker gezeten. Hij is later geadopteerd door een oudere heer die helaas in een verzorgingshuis moest worden opgenomen en niet meer naar huis zou kunnen terugkeren.

Nadat Skippy 2,5 week alleen heeft gezeten in zijn ‘vertrouwde’ omgeving (hij werd 1x per dag uitgelaten en gevoed door de verzorgers van zijn exbaasje)  hebben wij alles op alles gezet om hem via Chow4ever te herplaatsen. Skippy werd ondergebracht bij een gastgezin waar het niet goed ging, wellicht doordat het ineens teveel verandering en te druk voor hem was.

Kathleen en Jurgen ontfermden zich over hem als tussenoplossing en dat ging al veel beter, hij kon daar lekker socialiseren met de andere honden, echter dit was absoluut een tijdelijke noodgreep.

Wij schoten onmiddellijk in actie en zochten naar een rustig huis zonder andere dieren dan wellicht een hond. Dit vonden we in het huis van Ronald in Amsterdam. Het was een hele reis voor Skippy, maar die heeft hij perfect doorstaan.

Ronald heeft nog een oudere Chow teef Yana uit de broodfok en later het asiel gered en heeft ervaring met het ras. Zijn reutje was helaas onlangs overleden en Yana leek hem te missen. En zo kwam Skippy die leegte opvullen. Het was spannend hoe zij op elkaar zouden reageren. De eerste kennismaking verliep goed en al heel snel waren de twee dikke vriendjes. Wat een geluk voor hem!

Het karakter van Skippy
Na een poosje toen de rust wat was teruggekomen, werd ook het karakter van Skippy duidelijk. Ronald heeft hem goed geobserveerd en vertelt ons dat het binnenshuis een loyale, aanhankelijke, rustige maar wel een grensaangevende hond is. Echt een topper. Hij kan goed samen met Yana een aantal uren alleen in huis zijn, ze hebben nooit iets stuk gemaakt. Wanneer Ronald op bezoek bij vrienden gaat en de honden gaan mee, vindt hij dat ook leuk en is, wanneer hij deze personen kent, heel relaxt.
Wanneer er thuis bezoek komt gaat Skippy in eerste instantie in de waakmodus…….. Dan is hij terughoudend en kijkt op zijn eigen wijze de kat uit de boom. Wanneer het bezoek rustig zit en Skippy kan op zijn eigen manier kennismaken, vindt hij het prima. Skippy moet nog leren dat het bezoek wat overhuis komt goed volk is. Daar ligt voor hem nog een leerpuntje……
Op straat loopt hij keurig aan de lijn en kan fijn wandelen maar verdedigt met verve zijn roedel. Katten zijn zoals het menig Chow betaamt, een jachtobject…… Die zijn er om leuk achteraan te rennen. Ook hier ligt voor hem dus nog een leerpuntje………
Qua eten is Skip helemaal niet kieskeurig, hij eet brokken en om de andere dag blikvoer; hij is nu keurig op gewicht en behoorlijk aangesterkt, dat is fijn in iedergeval……. Chapeau Ronald…….
Niet alle kinderen zijn favoriet bij Skippy maar kinderen vanaf 10 jaar vormen geen probleem als ze tenminste rustig zijn. Kleinere kinderen tolereert hij zolang zij hem met rust laten.

   

Skippy zal je helemaal met zijn charme overdonderen als je hem genoeg aandacht, liefde én lekker eten geeft.
Ronald heeft maar weinig woorden nodig om Skippy te beschrijven: ‘Een kanjer’ in 2 woorden. Er is dus vooral hoop voor Skippy dat hij op een dag een baasje vindt die helemaal past bij hem en die hem voldoende vertrouwen kan geven om verder te groeien als een fijne, waakse Chow…….

Wat zoeken wij dan voor Skippy?
Ronald woont in een appartement en de lift betekent voor Skippy stress….. Daar in zo’n kleine ruimte kom je immers allemaal vreemde mensen tegen, oei…. Niet leuk!!!

We zoeken voor onze Skippy een huis met een tuin, dat zeker, want hij is heel graag buiten….. en zoals je kunt lezen heeft hij het niet zo op liften…….. nee, gewoon liever met 4 poten wonen op de begane grond……
Wat steeds weer naar voren komt is dat Skippy ondanks dat hij nog maar 3 jaar is, een enorme behoefte heeft aan rust: “laat mij m’n gang maar gaan’ lijkt hij uit te stralen. Geen moeilijk leven alsjeblieft, ik heb al genoeg gehad ……..”.
En ja, daar zijn wij het mee eens. Genoeg is genoeg……..

Aan Skippy zul je een hele lieve aanhankelijke Chow met karakter hebben als hij je vertrouwen eenmaal heeft gewonnen. Met veel geduld en heel veel wederzijdse liefde moet het geen probleem zijn om een liefdevolle band op te bouwen tussen deze lieve beer en de toekomstige eigenaar(s)……..

update 9 december:

Vanmorgen werd Skippy opgehaald bij zijn gastpapa Ronald in Nederland, om van daaruit door Ingrid & Wilco naar België te worden gebracht waar zijn adoptiebaasjes hem met veel liefde stonden op te wachten.

Ook voor Skippy was Sinterklaas deze week bij hen langsgeweest! Hij bracht o.a. een mand, eet- en drinkbakken & speelgoed.

De eerste ontmoeting verliep alvast positief. Wij zijn heel erg benieuwd naar het verdere verloop van Skippy’s adoptie 💖🐾😍

 

  

 

 

LIXUE (ex “Bobbes) (TEEFJE / °2017)

Het verhaal van de kleine Bobbes (tegenwoordig de chique naam “Lixue” dragend)

Zoals zovele malen werden we ook deze keer –  eind maart 2018 – gewezen op een advertentie op Marktplaats, nu stond er een witte pup van 6 maanden te koop tegen elk aannemelijk bod, Oeiiiiiii!!!!!

Door onze snelle reactie hebben we haar kunnen redden uit kwaadwillende handen. Gelukkig wilde de familie haar aan ons afstaan; een wijs besluit…..

Kleine Bobbes was als pup van 7 weken (!?!?!? in een (buiten)hok gezet met 3 chihuahua’s en is daar opgegroeid tot een chihuahua in chowlijfje. Het was een geblaf van jewelste toen we het erf opreden en haar zagen zitten in haar verblijf met haar 3 kleine vriendjes. Ze was dreigend en happerig naar ons toe. Bobbes moest weg omdat zij de eigenaar had gebeten, we weten niet precies het hoe en waarom maar één ding was meteen duidelijk: Bobbes had angst!! Haar toenmalige vrouwtje en haar dochter konden alles met haar doen, maar de omgang met het baasje was een duidelijk probleem.

Het was schrijnend om te zien hoe zij was opgegroeid, zij mocht slechts af en hoe het huis (lees bijkeuken) in en werd niet als een sociaal wezentje opgevoed. Bobbes kreeg goedkoop volwassenen voer en zag er slecht verzorgd uit.

In de auto toonde zij eerst wat nerveus gedrag, maar zij werd al snel een stuk rustiger. Wat dat aangaat heeft ze een prachtig voorbeeld gehad aan de eigen hond, die meteen in slaap valt wanneer de eerste meters gereden worden. Bij het gastgezin woonde behalve een paar poezen ook nog een ander jong rustig en bovenal zeer sociaal Chowteefje.

Aan de lijn lopen had Bobbes nooit echt geleerd, er werd af en toe gewandeld met haar maar nooit vaak en nooit ver. Dat zou anders worden!

Zij was niet zindelijk omdat zij immers altijd haar behoeften in het buitenhok deed. Snapte dus ook niet dat je op het grasveldje je behoeftes moet doen. Maar Bobbes bleek een intelligent hondje te zijn en begon ook meteen de gewoonten van de eigen chow over te nemen. Het heeft wat nachtelijke uren gekost maar Bobbes werd uiteindelijk zindelijk. Met de eigen hond en andere buurhonden is Bobbes zo goed mogelijk gesocialiseerd met als doel zich te gedragen als een chow chow en niet als een chihuahua. Zij ontwikkelde zich tot een heerlijke pup met een eigen (chihuahua??)willetje!

Op de vierde dag van haar verblijf bij het gastgezin en in de ochtend tijdens de wandeling was daar ineens voorzichtig een staartje in de lucht. Zij liep lekker te snuffelen over het veld en ineens ging het staartje de lucht in en vouwde zich op haar rug, hoeraa!!!!!! Wat een stap heeft zij vandaag gemaakt. Vanaf die tijd was ze steeds met kleine stapjes losser en losser buiten en begon zij de dagelijkse routine al te begrijpen, wat een slimme meid!

Het bleek al snel dat zij het heerlijk vond om boswandelingen te maken, lekker overal snuffelen.

Binnen een week meldde zich een adoptiegezin, Bobbes werd geadopteerd door een familie in België die nog 9 andere honden hadden waaronder 2 chow chows.

We gingen op weg en zij was nogal nerveus in de auto (alsof zij voelde dat er weer iets spannends ging gebeuren) maar de eigen hond geeft, zoals altijd, het goede voorbeeld en na een kwartiertje ging ze ook liggen slapen.

Aangekomen moest zij natuurlijk een vreemd huis binnen met allemaal vreemde mensen en zelfs mannen!!!!! Oehoeoeoe wat eng!!! Niet dus!!!

Zij ging na wat gesnuffeld te hebben rustig onder de tafel bij de eigen hond liggen maar wel bij het vrouwtje in de buurt. Dit was een grote overwinning voor haar. Weg uit haar veilige omgeving en dan bij andere vreemden…… Het was daar en die dag dat zij haar angst voor het vreemde een groot deel heeft overwonnen!!! Geregeld draaide ze even naar me toe en likte zelfs mijn hand. Dat was absoluut nieuw! Gaande de dag – lekker buiten rennen en spelen – kwam zij steeds losser en losser.

Bobbes heeft in één week heel veel geleerd, zindelijk worden, omgaan met andere chows, maar vooral haar angst afleggen voor vreemde mensen en dingen. Dat zal zich heus nog wel eens een keer manifesteren, maar het was toch nu al een heel stuk beter.

Toen Kristien met de adoptiefamilie binnenkwam, stond ze eerst even gek  te kijken. Zij kwam dicht tegen me aan zitten (voor het eerst!) en ik mocht haar zelfs op schoot trekken. Zij gaf duidelijk het signaal af: ik vind je lief en ik vertrouw je nu wel!

Het tuigje afdoen ging ook heel makkelijk, ik mocht van alles doen met haar. Het nieuwe tuigje omgedaan en toen mocht ze weg, met de nieuwe familie mee.  Zij oogde niet angstig en ik heb haar in de auto getild en na gekeken. Dag lieve kleine Bobbes, het gaat je goed! Heb maar een heel fijn leven daar met de andere honden en die lieve baasjes in jouw 4everhome.

Hierbij nog enkele sfeerbeelden van Lixue bij haar nieuwe baasjes:

 

(Geschreven door Loes Aalbers, vrijwilliger Chow4ever)